Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
ажноруыэ-

бруме́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бруме́р
Р. бруме́ра
Д. бруме́ру
В. бруме́р
Т. бруме́рам
М. бруме́ры

Крыніцы: piskunou2012.

бруна́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бруна́тны бруна́тная бруна́тнае бруна́тныя
Р. бруна́тнага бруна́тнай
бруна́тнае		 бруна́тнага бруна́тных
Д. бруна́тнаму бруна́тнай бруна́тнаму бруна́тным
В. бруна́тны (неадуш.)
бруна́тнага (адуш.)		 бруна́тную бруна́тнае бруна́тныя (неадуш.)
бруна́тных (адуш.)
Т. бруна́тным бруна́тнай
бруна́тнаю		 бруна́тным бруна́тнымі
М. бруна́тным бруна́тнай бруна́тным бруна́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Бруне́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Бруне́й
Р. Бруне́я
Д. Бруне́ю
В. Бруне́й
Т. Бруне́ем
М. Бруне́і

бруне́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бруне́йскі бруне́йская бруне́йскае бруне́йскія
Р. бруне́йскага бруне́йскай
бруне́йскае		 бруне́йскага бруне́йскіх
Д. бруне́йскаму бруне́йскай бруне́йскаму бруне́йскім
В. бруне́йскі (неадуш.)
бруне́йскага (адуш.)		 бруне́йскую бруне́йскае бруне́йскія (неадуш.)
бруне́йскіх (адуш.)
Т. бруне́йскім бруне́йскай
бруне́йскаю		 бруне́йскім бруне́йскімі
М. бруне́йскім бруне́йскай бруне́йскім бруне́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

бруне́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бруне́т бруне́ты
Р. бруне́та бруне́таў
Д. бруне́ту бруне́там
В. бруне́та бруне́таў
Т. бруне́там бруне́тамі
М. бруне́це бруне́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бруне́тачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бруне́тачка бруне́тачкі
Р. бруне́тачкі бруне́тачак
Д. бруне́тачцы бруне́тачкам
В. бруне́тачку бруне́тачак
Т. бруне́тачкай
бруне́тачкаю		 бруне́тачкамі
М. бруне́тачцы бруне́тачках

Крыніцы: piskunou2012.

бруне́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бруне́тка бруне́ткі
Р. бруне́ткі бруне́так
Д. бруне́тцы бруне́ткам
В. бруне́тку бруне́так
Т. бруне́ткай
бруне́ткаю		 бруне́ткамі
М. бруне́тцы бруне́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бруне́цік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бруне́цік бруне́цікі
Р. бруне́ціка бруне́цікаў
Д. бруне́ціку бруне́цікам
В. бруне́ціка бруне́цікаў
Т. бруне́цікам бруне́цікамі
М. бруне́ціку бруне́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

брунжа́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. брунжа́нне
Р. брунжа́ння
Д. брунжа́нню
В. брунжа́нне
Т. брунжа́ннем
М. брунжа́нні

Крыніцы: piskunou2012.

брунжа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. брунжу́ брунжы́м
2-я ас. брунжы́ш брунжыце́
3-я ас. брунжы́ць брунжа́ць
Прошлы час
м. брунжа́ў брунжа́лі
ж. брунжа́ла
н. брунжа́ла
Загадны лад
2-я ас. брунжы́ брунжы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час брунжучы́

Крыніцы: piskunou2012.