Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

до́йшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́йшчык до́йшчыкі
Р. до́йшчыка до́йшчыкаў
Д. до́йшчыку до́йшчыкам
В. до́йшчыка до́йшчыкаў
Т. до́йшчыкам до́йшчыкамі
М. до́йшчыку до́йшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

до́йшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. до́йшчыца до́йшчыцы
Р. до́йшчыцы до́йшчыц
Д. до́йшчыцы до́йшчыцам
В. до́йшчыцу до́йшчыц
Т. до́йшчыцай
до́йшчыцаю
до́йшчыцамі
М. до́йшчыцы до́йшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

до́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́к до́кі
Р. до́ка до́каў
Д. до́ку до́кам
В. до́к до́кі
Т. до́кам до́камі
М. до́ку до́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. до́ка до́кі
Р. до́кі до́каў
Д. до́ку до́кам
В. до́ку до́каў
Т. до́кам до́камі
М. до́ку до́ках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

до́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́кавы до́кавая до́кавае до́кавыя
Р. до́кавага до́кавай
до́кавае
до́кавага до́кавых
Д. до́каваму до́кавай до́каваму до́кавым
В. до́кавы (неадуш.)
до́кавага (адуш.)
до́кавую до́кавае до́кавыя (неадуш.)
до́кавых (адуш.)
Т. до́кавым до́кавай
до́каваю
до́кавым до́кавымі
М. до́кавым до́кавай до́кавым до́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́каз

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́каз до́казы
Р. до́казу до́казаў
Д. до́казу до́казам
В. до́каз до́казы
Т. до́казам до́казамі
М. до́казе до́казах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
до́казна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

до́казнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. до́казнасць
Р. до́казнасці
Д. до́казнасці
В. до́казнасць
Т. до́казнасцю
М. до́казнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́казны до́казная до́казнае до́казныя
Р. до́казнага до́казнай
до́казнае
до́казнага до́казных
Д. до́казнаму до́казнай до́казнаму до́казным
В. до́казны (неадуш.)
до́казнага (адуш.)
до́казную до́казнае до́казныя (неадуш.)
до́казных (адуш.)
Т. до́казным до́казнай
до́казнаю
до́казным до́казнымі
М. до́казным до́казнай до́казным до́казных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́казны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́казны до́казная до́казнае до́казныя
Р. до́казнага до́казнай
до́казнае
до́казнага до́казных
Д. до́казнаму до́казнай до́казнаму до́казным
В. до́казны (неадуш.)
до́казнага (адуш.)
до́казную до́казнае до́казныя (неадуш.)
до́казных (адуш.)
Т. до́казным до́казнай
до́казнаю
до́казным до́казнымі
М. до́казным до́казнай до́казным до́казных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.