про́нія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| про́нія | |
| про́ніі | |
| про́ніі | |
| про́нію | |
| про́ніяй про́ніяю |
|
| про́ніі |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніПро́нскае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| Про́нскае | |
| Про́нскага | |
| Про́нскаму | |
| Про́нскае | |
| Про́нскім | |
| Про́нскім |
Про́нцавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Про́нцавічы | |
| Про́нцавіч Про́нцавічаў |
|
| Про́нцавічам | |
| Про́нцавічы | |
| Про́нцавічамі | |
| Про́нцавічах |
Про́нцаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Про́нцаўка | |
| Про́нцаўкі | |
| Про́нцаўцы | |
| Про́нцаўку | |
| Про́нцаўкай Про́нцаўкаю |
|
| Про́нцаўцы |
Про́нькі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Про́нькі | |
| Про́нек Про́нькаў |
|
| Про́нькам | |
| Про́нькі | |
| Про́нькамі | |
| Про́ньках |
Про́ня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Про́ня | |
| Про́ні | |
| Про́ні | |
| Про́ню | |
| Про́няй Про́няю |
|
| Про́ні |
про́паведзь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| про́паведзь | про́паведзі | |
| про́паведзі | про́паведзяў про́паведзей |
|
| про́паведзі | про́паведзям | |
| про́паведзь | про́паведзі | |
| про́паведдзю | про́паведзямі | |
| про́паведзі | про́паведзях |
Крыніцы:
про́падам
прыслоўе
| про́падам | - | - |
Крыніцы:
про́паліс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| про́паліс | |
| про́палісу | |
| про́палісу | |
| про́паліс | |
| про́палісам | |
| про́палісе |
Крыніцы:
про́пасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| про́пасць | |
| про́пасці | |
| про́пасці | |
| про́пасць | |
| про́пасцю | |
| про́пасці |
Крыніцы: