Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзячо́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзячо́к дзячкі́
Р. дзячка́ дзячко́ў
Д. дзячку́ дзячка́м
В. дзячка́ дзячко́ў
Т. дзячко́м дзячка́мі
М. дзячку́ дзячка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзячы́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзячы́ха дзячы́хі
Р. дзячы́хі дзячы́х
Д. дзячы́се дзячы́хам
В. дзячы́ху дзячы́х
Т. дзячы́хай
дзячы́хаю		 дзячы́хамі
М. дзячы́се дзячы́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзя́чыць

‘дзякаваць каму-небудзь, чаму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзя́чу дзя́чым
2-я ас. дзя́чыш дзя́чыце
3-я ас. дзя́чыць дзя́чаць
Прошлы час
м. дзя́чыў дзя́чылі
ж. дзя́чыла
н. дзя́чыла
Загадны лад
2-я ас. дзя́ч дзя́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзя́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

дзяшо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяшо́вы дзяшо́вая дзяшо́вае дзяшо́выя
Р. дзяшо́вага дзяшо́вай
дзяшо́вае		 дзяшо́вага дзяшо́вых
Д. дзяшо́ваму дзяшо́вай дзяшо́ваму дзяшо́вым
В. дзяшо́вы (неадуш.) дзяшо́вую дзяшо́вае дзяшо́выя (неадуш.)
Т. дзяшо́вым дзяшо́вай
дзяшо́ваю		 дзяшо́вым дзяшо́вымі
М. дзяшо́вым дзяшо́вай дзяшо́вым дзяшо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзяшо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзяшо́ўка
Р. дзяшо́ўкі
Д. дзяшо́ўцы
В. дзяшо́ўку
Т. дзяшо́ўкай
дзяшо́ўкаю
М. дзяшо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяя́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяя́чка дзяя́чкі
Р. дзяя́чкі дзяя́чак
Д. дзяя́чцы дзяя́чкам
В. дзяя́чку дзяя́чак
Т. дзяя́чкай
дзяя́чкаю		 дзяя́чкамі
М. дзяя́чцы дзяя́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

длу́банне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. длу́банне
Р. длу́бання
Д. длу́банню
В. длу́банне
Т. длу́баннем
М. длу́банні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

длу́бацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. длу́баюся длу́баемся
2-я ас. длу́баешся длу́баецеся
3-я ас. длу́баецца длу́баюцца
Прошлы час
м. длу́баўся длу́баліся
ж. длу́балася
н. длу́балася
Дзеепрыслоўе
цяп. час длу́баючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

длу́баць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. длу́баю длу́баем
2-я ас. длу́баеш длу́баеце
3-я ас. длу́бае длу́баюць
Прошлы час
м. длу́баў длу́балі
ж. длу́бала
н. длу́бала
Загадны лад
2-я ас. длу́бай длу́байце
Дзеепрыслоўе
цяп. час длу́баючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Длу́гапаль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Длу́гапаль
Р. Длу́гапаля
Д. Длу́гапалю
В. Длу́гапаль
Т. Длу́гапалем
М. Длу́гапалі