Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзярно́ва-тарфяні́сты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзярно́ва-тарфяні́сты дзярно́ва-тарфяні́стая дзярно́ва-тарфяні́стае дзярно́ва-тарфяні́стыя
Р. дзярно́ва-тарфяні́стага дзярно́ва-тарфяні́стай
дзярно́ва-тарфяні́стае		 дзярно́ва-тарфяні́стага дзярно́ва-тарфяні́стых
Д. дзярно́ва-тарфяні́стаму дзярно́ва-тарфяні́стай дзярно́ва-тарфяні́стаму дзярно́ва-тарфяні́стым
В. дзярно́ва-тарфяні́сты (неадуш.)
дзярно́ва-тарфяні́стага (адуш.)		 дзярно́ва-тарфяні́стую дзярно́ва-тарфяні́стае дзярно́ва-тарфяні́стыя (неадуш.)
дзярно́ва-тарфяні́стых (адуш.)
Т. дзярно́ва-тарфяні́стым дзярно́ва-тарфяні́стай
дзярно́ва-тарфяні́стаю		 дзярно́ва-тарфяні́стым дзярно́ва-тарфяні́стымі
М. дзярно́ва-тарфяні́стым дзярно́ва-тарфяні́стай дзярно́ва-тарфяні́стым дзярно́ва-тарфяні́стых

Крыніцы: piskunou2012.

дзярно́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзярно́вы дзярно́вая дзярно́вае дзярно́выя
Р. дзярно́вага дзярно́вай
дзярно́вае		 дзярно́вага дзярно́вых
Д. дзярно́ваму дзярно́вай дзярно́ваму дзярно́вым
В. дзярно́вы (неадуш.)
дзярно́вага (адуш.)		 дзярно́вую дзярно́вае дзярно́выя (неадуш.)
дзярно́вых (адуш.)
Т. дзярно́вым дзярно́вай
дзярно́ваю		 дзярно́вым дзярно́вымі
М. дзярно́вым дзярно́вай дзярно́вым дзярно́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяро́нік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяро́нік дзяро́нікі
Р. дзяро́ніка дзяро́нікаў
Д. дзяро́ніку дзяро́нікам
В. дзяро́нік дзяро́нікі
Т. дзяро́нікам дзяро́нікамі
М. дзяро́ніку дзяро́ніках

Крыніцы: piskunou2012.

дзяро́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзяро́нка
Р. дзяро́нкі
Д. дзяро́нцы
В. дзяро́нку
Т. дзяро́нкай
дзяро́нкаю
М. дзяро́нцы

Крыніцы: piskunou2012.

дзяру́га

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяру́га дзяру́гі
Р. дзяру́гі дзяру́г
Д. дзяру́зе дзяру́гам
В. дзяру́гу дзяру́гі
Т. дзяру́гай
дзяру́гаю		 дзяру́гамі
М. дзяру́зе дзяру́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяру́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяру́жка дзяру́жкі
Р. дзяру́жкі дзяру́жак
Д. дзяру́жцы дзяру́жкам
В. дзяру́жку дзяру́жкі
Т. дзяру́жкай
дзяру́жкаю		 дзяру́жкамі
М. дзяру́жцы дзяру́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяру́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяру́жны дзяру́жная дзяру́жнае дзяру́жныя
Р. дзяру́жнага дзяру́жнай
дзяру́жнае		 дзяру́жнага дзяру́жных
Д. дзяру́жнаму дзяру́жнай дзяру́жнаму дзяру́жным
В. дзяру́жны (неадуш.)
дзяру́жнага (адуш.)		 дзяру́жную дзяру́жнае дзяру́жныя (неадуш.)
дзяру́жных (адуш.)
Т. дзяру́жным дзяру́жнай
дзяру́жнаю		 дзяру́жным дзяру́жнымі
М. дзяру́жным дзяру́жнай дзяру́жным дзяру́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяру́жына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяру́жына дзяру́жыны
Р. дзяру́жыны дзяру́жын
Д. дзяру́жыне дзяру́жынам
В. дзяру́жыну дзяру́жыны
Т. дзяру́жынай
дзяру́жынаю		 дзяру́жынамі
М. дзяру́жыне дзяру́жынах

Крыніцы: piskunou2012.

Дзяры́парты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзяры́парты
Р. Дзяры́партаў
Д. Дзяры́партам
В. Дзяры́парты
Т. Дзяры́партамі
М. Дзяры́партах

дзярэ́га

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзярэ́га дзярэ́гі
Р. дзярэ́гі дзярэ́г
Д. дзярэ́зе дзярэ́гам
В. дзярэ́гу дзярэ́гі
Т. дзярэ́гай
дзярэ́гаю		 дзярэ́гамі
М. дзярэ́зе дзярэ́гах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.