сакрэ́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сакрэ́тны |
сакрэ́тная |
сакрэ́тнае |
сакрэ́тныя |
| Р. |
сакрэ́тнага |
сакрэ́тнай сакрэ́тнае |
сакрэ́тнага |
сакрэ́тных |
| Д. |
сакрэ́тнаму |
сакрэ́тнай |
сакрэ́тнаму |
сакрэ́тным |
| В. |
сакрэ́тны (неадуш.) сакрэ́тнага (адуш.) |
сакрэ́тную |
сакрэ́тнае |
сакрэ́тныя (неадуш.) сакрэ́тных (адуш.) |
| Т. |
сакрэ́тным |
сакрэ́тнай сакрэ́тнаю |
сакрэ́тным |
сакрэ́тнымі |
| М. |
сакрэ́тным |
сакрэ́тнай |
сакрэ́тным |
сакрэ́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сакрэ́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сакрэ́цік |
сакрэ́цікі |
| Р. |
сакрэ́ціку |
сакрэ́цікаў |
| Д. |
сакрэ́ціку |
сакрэ́цікам |
| В. |
сакрэ́цік |
сакрэ́цікі |
| Т. |
сакрэ́цікам |
сакрэ́цікамі |
| М. |
сакрэ́ціку |
сакрэ́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
сакрэці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сакрэці́н |
сакрэці́ны |
| Р. |
сакрэці́ну |
сакрэці́наў |
| Д. |
сакрэці́ну |
сакрэці́нам |
| В. |
сакрэці́н |
сакрэці́ны |
| Т. |
сакрэці́нам |
сакрэці́намі |
| М. |
сакрэці́не |
сакрэці́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сакрэ́ціць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сакрэ́чу |
сакрэ́цім |
| 2-я ас. |
сакрэ́ціш |
сакрэ́ціце |
| 3-я ас. |
сакрэ́ціць |
сакрэ́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
сакрэ́ціў |
сакрэ́цілі |
| ж. |
сакрэ́ціла |
| н. |
сакрэ́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сакрэ́ць |
сакрэ́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сакрэ́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сакрэ́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сакрэ́цыя |
| Р. |
сакрэ́цыі |
| Д. |
сакрэ́цыі |
| В. |
сакрэ́цыю |
| Т. |
сакрэ́цыяй сакрэ́цыяю |
| М. |
сакрэ́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
са́кс
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
са́кс |
са́ксы |
| Р. |
са́кса |
са́ксаў |
| Д. |
са́ксу |
са́ксам |
| В. |
са́кса |
са́ксаў |
| Т. |
са́ксам |
са́ксамі |
| М. |
са́ксе |
са́ксах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
саксау́л
‘драўніна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
саксау́л |
| Р. |
саксау́лу |
| Д. |
саксау́лу |
| В. |
саксау́л |
| Т. |
саксау́лам |
| М. |
саксау́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
саксау́л
‘дрэва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
саксау́л |
саксау́лы |
| Р. |
саксау́ла |
саксау́лаў |
| Д. |
саксау́лу |
саксау́лам |
| В. |
саксау́л |
саксау́лы |
| Т. |
саксау́лам |
саксау́ламі |
| М. |
саксау́ле |
саксау́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
саксау́лавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
саксау́лавы |
саксау́лавая |
саксау́лавае |
саксау́лавыя |
| Р. |
саксау́лавага |
саксау́лавай саксау́лавае |
саксау́лавага |
саксау́лавых |
| Д. |
саксау́лаваму |
саксау́лавай |
саксау́лаваму |
саксау́лавым |
| В. |
саксау́лавы (неадуш.) саксау́лавага (адуш.) |
саксау́лавую |
саксау́лавае |
саксау́лавыя (неадуш.) саксау́лавых (адуш.) |
| Т. |
саксау́лавым |
саксау́лавай саксау́лаваю |
саксау́лавым |
саксау́лавымі |
| М. |
саксау́лавым |
саксау́лавай |
саксау́лавым |
саксау́лавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.