Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вучнё́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вучнё́ўка вучнё́ўкі
Р. вучнё́ўкі вучнё́вак
Д. вучнё́ўцы вучнё́ўкам
В. вучнё́ўку вучнё́вак
Т. вучнё́ўкай
вучнё́ўкаю		 вучнё́ўкамі
М. вучнё́ўцы вучнё́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

вучнё́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вучнё́ўскі вучнё́ўская вучнё́ўскае вучнё́ўскія
Р. вучнё́ўскага вучнё́ўскай
вучнё́ўскае		 вучнё́ўскага вучнё́ўскіх
Д. вучнё́ўскаму вучнё́ўскай вучнё́ўскаму вучнё́ўскім
В. вучнё́ўскі (неадуш.)
вучнё́ўскага (адуш.)		 вучнё́ўскую вучнё́ўскае вучнё́ўскія (неадуш.)
вучнё́ўскіх (адуш.)
Т. вучнё́ўскім вучнё́ўскай
вучнё́ўскаю		 вучнё́ўскім вучнё́ўскімі
М. вучнё́ўскім вучнё́ўскай вучнё́ўскім вучнё́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучнё́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вучнё́ўства
Р. вучнё́ўства
Д. вучнё́ўству
В. вучнё́ўства
Т. вучнё́ўствам
М. вучнё́ўстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучо́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. вучо́ба
Р. вучо́бы
Д. вучо́бе
В. вучо́бу
Т. вучо́бай
вучо́баю
М. вучо́бе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучо́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
вучо́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

вучо́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вучо́насць
Р. вучо́насці
Д. вучо́насці
В. вучо́насць
Т. вучо́насцю
М. вучо́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вучо́ны вучо́ная вучо́нае вучо́ныя
Р. вучо́нага вучо́най
вучо́нае		 вучо́нага вучо́ных
Д. вучо́наму вучо́най вучо́наму вучо́ным
В. вучо́ны (неадуш.)
вучо́нага (адуш.)		 вучо́ную вучо́нае вучо́ныя (неадуш.)
вучо́ных (адуш.)
Т. вучо́ным вучо́най
вучо́наю		 вучо́ным вучо́нымі
М. вучо́ным вучо́най вучо́ным вучо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучо́ны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. вучо́ны вучо́ныя
Р. вучо́нага вучо́ных
Д. вучо́наму вучо́ным
В. вучо́нага вучо́ных
Т. вучо́ным вучо́нымі
М. вучо́ным вучо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучы́лішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вучы́лішча вучы́лішчы
Р. вучы́лішча вучы́лішчаў
вучы́лішч
Д. вучы́лішчу вучы́лішчам
В. вучы́лішча вучы́лішчы
Т. вучы́лішчам вучы́лішчамі
М. вучы́лішчы вучы́лішчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучы́лішчны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вучы́лішчны вучы́лішчная вучы́лішчнае вучы́лішчныя
Р. вучы́лішчнага вучы́лішчнай
вучы́лішчнае		 вучы́лішчнага вучы́лішчных
Д. вучы́лішчнаму вучы́лішчнай вучы́лішчнаму вучы́лішчным
В. вучы́лішчны (неадуш.)
вучы́лішчнага (адуш.)		 вучы́лішчную вучы́лішчнае вучы́лішчныя (неадуш.)
вучы́лішчных (адуш.)
Т. вучы́лішчным вучы́лішчнай
вучы́лішчнаю		 вучы́лішчным вучы́лішчнымі
М. вучы́лішчным вучы́лішчнай вучы́лішчным вучы́лішчных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.