Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сі́льф

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сі́льф сі́льфы
Р. сі́льфа сі́льфаў
Д. сі́льфу сі́льфам
В. сі́льфа сі́льфаў
Т. сі́льфам сі́льфамі
М. сі́льфе сі́льфах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сільфі́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сільфі́да сільфі́ды
Р. сільфі́ды сільфі́д
Д. сільфі́дзе сільфі́дам
В. сільфі́ду сільфі́д
Т. сільфі́дай
сільфі́даю		 сільфі́дамі
М. сільфі́дзе сільфі́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сільфо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сільфо́н сільфо́ны
Р. сільфо́на сільфо́наў
Д. сільфо́ну сільфо́нам
В. сільфо́н сільфо́ны
Т. сільфо́нам сільфо́намі
М. сільфо́не сільфо́нах

Крыніцы: piskunou2012.

сільфо́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сільфо́нны сільфо́нная сільфо́ннае сільфо́нныя
Р. сільфо́ннага сільфо́ннай
сільфо́ннае		 сільфо́ннага сільфо́нных
Д. сільфо́ннаму сільфо́ннай сільфо́ннаму сільфо́нным
В. сільфо́нны (неадуш.)
сільфо́ннага (адуш.)		 сільфо́нную сільфо́ннае сільфо́нныя (неадуш.)
сільфо́нных (адуш.)
Т. сільфо́нным сільфо́ннай
сільфо́ннаю		 сільфо́нным сільфо́ннымі
М. сільфо́нным сільфо́ннай сільфо́нным сільфо́нных

Крыніцы: piskunou2012.

сільхро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сільхро́м сільхро́мы
Р. сільхро́му сільхро́маў
Д. сільхро́му сільхро́мам
В. сільхро́м сільхро́мы
Т. сільхро́мам сільхро́мамі
М. сільхро́ме сільхро́мах

Крыніцы: piskunou2012.

сіля́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сіля́ўка сіля́ўкі
Р. сіля́ўкі сіля́вак
Д. сіля́ўцы сіля́ўкам
В. сіля́ўку сіля́вак
Т. сіля́ўкай
сіля́ўкаю		 сіля́ўкамі
М. сіля́ўцы сіля́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сіля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сіля́ецца сіля́юцца
Прошлы час
м. сіля́ўся сіля́ліся
ж. сіля́лася
н. сіля́лася
Загадны лад
2-я ас. сіля́йся сіля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час сіля́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

сіля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сіля́ю сіля́ем
2-я ас. сіля́еш сіля́еце
3-я ас. сіля́е сіля́юць
Прошлы час
м. сіля́ў сіля́лі
ж. сіля́ла
н. сіля́ла
Загадны лад
2-я ас. сіля́й сіля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сіля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сі́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сі́ма
Р. сі́мы
Д. сі́ме
В. сі́му
Т. сі́май
сі́маю
М. сі́ме

Крыніцы: piskunou2012.

сімазі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сімазі́н
Р. сімазі́ну
Д. сімазі́ну
В. сімазі́н
Т. сімазі́нам
М. сімазі́не

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.