паднату́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднату́жу |
паднату́жым |
| 2-я ас. |
паднату́жыш |
паднату́жыце |
| 3-я ас. |
паднату́жыць |
паднату́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
паднату́жыў |
паднату́жылі |
| ж. |
паднату́жыла |
| н. |
паднату́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднату́ж |
паднату́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паднату́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паднату́рыць
‘папсаваць характар каго-небудзь (паднатурыць каго-небудзь); спадабацца каму-небудзь, падладзіцца пад настрой і густ каго-небудзь (паднатурыць каму-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднату́ру |
паднату́рым |
| 2-я ас. |
паднату́рыш |
паднату́рыце |
| 3-я ас. |
паднату́рыць |
паднату́раць |
| Прошлы час |
| м. |
паднату́рыў |
паднату́рылі |
| ж. |
паднату́рыла |
| н. |
паднату́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднату́р |
паднату́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паднату́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
паднаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паднаўле́нне |
| Р. |
паднаўле́ння |
| Д. |
паднаўле́нню |
| В. |
паднаўле́нне |
| Т. |
паднаўле́ннем |
| М. |
паднаўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паднаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паднаўля́ецца |
паднаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
паднаўля́ўся |
паднаўля́ліся |
| ж. |
паднаўля́лася |
| н. |
паднаўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паднаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднаўля́ю |
паднаўля́ем |
| 2-я ас. |
паднаўля́еш |
паднаўля́еце |
| 3-я ас. |
паднаўля́е |
паднаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паднаўля́ў |
паднаўля́лі |
| ж. |
паднаўля́ла |
| н. |
паднаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднаўля́й |
паднаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паднаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паднаціска́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднаціска́ю |
паднаціска́ем |
| 2-я ас. |
паднаціска́еш |
паднаціска́еце |
| 3-я ас. |
паднаціска́е |
паднаціска́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паднаціска́ў |
паднаціска́лі |
| ж. |
паднаціска́ла |
| н. |
паднаціска́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднаціска́й |
паднаціска́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паднаціска́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паднаці́снуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднаці́сну |
паднаці́снем |
| 2-я ас. |
паднаці́снеш |
паднаці́снеце |
| 3-я ас. |
паднаці́сне |
паднаці́снуць |
| Прошлы час |
| м. |
паднаці́снуў |
паднаці́снулі |
| ж. |
паднаці́снула |
| н. |
паднаці́снула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднаці́сні |
паднаці́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паднаці́снуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падначава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падначу́ю |
падначу́ем |
| 2-я ас. |
падначу́еш |
падначу́еце |
| 3-я ас. |
падначу́е |
падначу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падначава́ў |
падначава́лі |
| ж. |
падначава́ла |
| н. |
падначава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падначу́й |
падначу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падначава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паднача́ленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паднача́ленасць |
| Р. |
паднача́ленасці |
| Д. |
паднача́ленасці |
| В. |
паднача́ленасць |
| Т. |
паднача́ленасцю |
| М. |
паднача́ленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паднача́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паднача́ленне |
| Р. |
паднача́лення |
| Д. |
паднача́ленню |
| В. |
паднача́ленне |
| Т. |
паднача́леннем |
| М. |
паднача́ленні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.