Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзве́сце

лічэбнік, колькасны

мн.
-
Н. дзве́сце
Р. двухсо́т
Д. двумста́м
В. дзве́сце
Т. двумаста́мі
М. двухста́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дзві́жкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзві́жкі
Р. Дзві́жкаў
Д. Дзві́жкам
В. Дзві́жкі
Т. Дзві́жкамі
М. Дзві́жках

Дзвіна́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзвіна́
Р. Дзвіны́
Д. Дзвіне́
В. Дзвіну́
Т. Дзвіно́й
Дзвіно́ю
М. Дзвіне́

Дзвінаса́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзвінаса́
Р. Дзвінасы́
Д. Дзвінасе́
В. Дзвінасу́
Т. Дзвінасо́й
Дзвінасо́ю
М. Дзвінасе́

Дзві́нск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзві́нск
Р. Дзві́нска
Д. Дзві́нску
В. Дзві́нск
Т. Дзві́нскам
М. Дзві́нску

дзві́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзві́нскі дзві́нская дзві́нскае дзві́нскія
Р. дзві́нскага дзві́нскай
дзві́нскае		 дзві́нскага дзві́нскіх
Д. дзві́нскаму дзві́нскай дзві́нскаму дзві́нскім
В. дзві́нскі (неадуш.)
дзві́нскага (адуш.)		 дзві́нскую дзві́нскае дзві́нскія (неадуш.)
дзві́нскіх (адуш.)
Т. дзві́нскім дзві́нскай
дзві́нскаю		 дзві́нскім дзві́нскімі
М. дзві́нскім дзві́нскай дзві́нскім дзві́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дзвы́нканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзвы́нканне
Р. дзвы́нкання
Д. дзвы́нканню
В. дзвы́нканне
Т. дзвы́нканнем
М. дзвы́нканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзвы́нкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзвы́нкаю дзвы́нкаем
2-я ас. дзвы́нкаеш дзвы́нкаеце
3-я ас. дзвы́нкае дзвы́нкаюць
Прошлы час
м. дзвы́нкаў дзвы́нкалі
ж. дзвы́нкала
н. дзвы́нкала
Загадны лад
2-я ас. дзвы́нкай дзвы́нкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзвы́нкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзвы́нкнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзвы́нкну дзвы́нкнем
2-я ас. дзвы́нкнеш дзвы́нкнеце
3-я ас. дзвы́нкне дзвы́нкнуць
Прошлы час
м. дзвы́нкнуў дзвы́нкнулі
ж. дзвы́нкнула
н. дзвы́нкнула
Загадны лад
2-я ас. дзвы́нкні дзвы́нкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзвы́нкнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзвэ́нканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзвэ́нканне
Р. дзвэ́нкання
Д. дзвэ́нканню
В. дзвэ́нканне
Т. дзвэ́нканнем
М. дзвэ́нканні

Крыніцы: piskunou2012.