Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ву́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	ву́снасць
Р.	ву́снасці
Д.	ву́снасці
В.	ву́снасць
Т.	ву́снасцю
М.	ву́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ву́сна-дыялагі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сна-дыялагі́чны	ву́сна-дыялагі́чная	ву́сна-дыялагі́чнае	ву́сна-дыялагі́чныя
Р.	ву́сна-дыялагі́чнага	ву́сна-дыялагі́чнай ву́сна-дыялагі́чнае	ву́сна-дыялагі́чнага	ву́сна-дыялагі́чных
Д.	ву́сна-дыялагі́чнаму	ву́сна-дыялагі́чнай	ву́сна-дыялагі́чнаму	ву́сна-дыялагі́чным
В.	ву́сна-дыялагі́чны (неадуш.) ву́сна-дыялагі́чнага (адуш.)	ву́сна-дыялагі́чную	ву́сна-дыялагі́чнае	ву́сна-дыялагі́чныя (неадуш.) ву́сна-дыялагі́чных (адуш.)
Т.	ву́сна-дыялагі́чным	ву́сна-дыялагі́чнай ву́сна-дыялагі́чнаю	ву́сна-дыялагі́чным	ву́сна-дыялагі́чнымі
М.	ву́сна-дыялагі́чным	ву́сна-дыялагі́чнай	ву́сна-дыялагі́чным	ву́сна-дыялагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ву́сна-літарату́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сна-літарату́рны	ву́сна-літарату́рная	ву́сна-літарату́рнае	ву́сна-літарату́рныя
Р.	ву́сна-літарату́рнага	ву́сна-літарату́рнай ву́сна-літарату́рнае	ву́сна-літарату́рнага	ву́сна-літарату́рных
Д.	ву́сна-літарату́рнаму	ву́сна-літарату́рнай	ву́сна-літарату́рнаму	ву́сна-літарату́рным
В.	ву́сна-літарату́рны (неадуш.) ву́сна-літарату́рнага (адуш.)	ву́сна-літарату́рную	ву́сна-літарату́рнае	ву́сна-літарату́рныя (неадуш.) ву́сна-літарату́рных (адуш.)
Т.	ву́сна-літарату́рным	ву́сна-літарату́рнай ву́сна-літарату́рнаю	ву́сна-літарату́рным	ву́сна-літарату́рнымі
М.	ву́сна-літарату́рным	ву́сна-літарату́рнай	ву́сна-літарату́рным	ву́сна-літарату́рных

Крыніцы: piskunou2012.

ву́сна-наро́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сна-наро́дны	ву́сна-наро́дная	ву́сна-наро́днае	ву́сна-наро́дныя
Р.	ву́сна-наро́днага	ву́сна-наро́днай ву́сна-наро́днае	ву́сна-наро́днага	ву́сна-наро́дных
Д.	ву́сна-наро́днаму	ву́сна-наро́днай	ву́сна-наро́днаму	ву́сна-наро́дным
В.	ву́сна-наро́дны (неадуш.) ву́сна-наро́днага (адуш.)	ву́сна-наро́дную	ву́сна-наро́днае	ву́сна-наро́дныя (неадуш.) ву́сна-наро́дных (адуш.)
Т.	ву́сна-наро́дным	ву́сна-наро́днай ву́сна-наро́днаю	ву́сна-наро́дным	ву́сна-наро́днымі
М.	ву́сна-наро́дным	ву́сна-наро́днай	ву́сна-наро́дным	ву́сна-наро́дных

Крыніцы: piskunou2012.

ву́сна-паэты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сна-паэты́чны	ву́сна-паэты́чная	ву́сна-паэты́чнае	ву́сна-паэты́чныя
Р.	ву́сна-паэты́чнага	ву́сна-паэты́чнай ву́сна-паэты́чнае	ву́сна-паэты́чнага	ву́сна-паэты́чных
Д.	ву́сна-паэты́чнаму	ву́сна-паэты́чнай	ву́сна-паэты́чнаму	ву́сна-паэты́чным
В.	ву́сна-паэты́чны (неадуш.) ву́сна-паэты́чнага (адуш.)	ву́сна-паэты́чную	ву́сна-паэты́чнае	ву́сна-паэты́чныя (неадуш.) ву́сна-паэты́чных (адуш.)
Т.	ву́сна-паэты́чным	ву́сна-паэты́чнай ву́сна-паэты́чнаю	ву́сна-паэты́чным	ву́сна-паэты́чнымі
М.	ву́сна-паэты́чным	ву́сна-паэты́чнай	ву́сна-паэты́чным	ву́сна-паэты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ву́сна-размо́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сна-размо́ўны	ву́сна-размо́ўная	ву́сна-размо́ўнае	ву́сна-размо́ўныя
Р.	ву́сна-размо́ўнага	ву́сна-размо́ўнай ву́сна-размо́ўнае	ву́сна-размо́ўнага	ву́сна-размо́ўных
Д.	ву́сна-размо́ўнаму	ву́сна-размо́ўнай	ву́сна-размо́ўнаму	ву́сна-размо́ўным
В.	ву́сна-размо́ўны (неадуш.) ву́сна-размо́ўнага (адуш.)	ву́сна-размо́ўную	ву́сна-размо́ўнае	ву́сна-размо́ўныя (неадуш.) ву́сна-размо́ўных (адуш.)
Т.	ву́сна-размо́ўным	ву́сна-размо́ўнай ву́сна-размо́ўнаю	ву́сна-размо́ўным	ву́сна-размо́ўнымі
М.	ву́сна-размо́ўным	ву́сна-размо́ўнай	ву́сна-размо́ўным	ву́сна-размо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ву́сніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	ву́сніна	ву́сніны
Р.	ву́сніны	ву́снін
Д.	ву́сніне	ву́снінам
В.	ву́сніну	ву́сніны
Т.	ву́снінай ву́снінаю	ву́снінамі
М.	ву́сніне	ву́снінах

Крыніцы: piskunou2012.

ву́сны

‘які вымаўляецца’

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ву́сны	ву́сная	ву́снае	ву́сныя
Р.	ву́снага	ву́снай ву́снае	ву́снага	ву́сных
Д.	ву́снаму	ву́снай	ву́снаму	ву́сным
В.	ву́сны (неадуш.) ву́снага (адуш.)	ву́сную	ву́снае	ву́сныя (неадуш.) ву́сных (адуш.)
Т.	ву́сным	ву́снай ву́снаю	ву́сным	ву́снымі
М.	ву́сным	ву́снай	ву́сным	ву́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

ву́сны

‘губы, рот’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	ву́сны
Р.	ву́снаў
Д.	ву́снам
В.	ву́сны
Т.	ву́снамі
М.	ву́снах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ву́ссе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	ву́ссе
Р.	ву́сся
Д.	ву́ссю
В.	ву́ссе
Т.	ву́ссем
М.	ву́ссі

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)