рыхлава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рыхлава́ты |
рыхлава́тая |
рыхлава́тае |
рыхлава́тыя |
| Р. |
рыхлава́тага |
рыхлава́тай рыхлава́тае |
рыхлава́тага |
рыхлава́тых |
| Д. |
рыхлава́таму |
рыхлава́тай |
рыхлава́таму |
рыхлава́тым |
| В. |
рыхлава́ты (неадуш.) рыхлава́тага (адуш.) |
рыхлава́тую |
рыхлава́тае |
рыхлава́тыя (неадуш.) рыхлава́тых (адуш.) |
| Т. |
рыхлава́тым |
рыхлава́тай рыхлава́таю |
рыхлава́тым |
рыхлава́тымі |
| М. |
рыхлава́тым |
рыхлава́тай |
рыхлава́тым |
рыхлава́тых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ры́хласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ры́хласць |
| Р. |
ры́хласці |
| Д. |
ры́хласці |
| В. |
ры́хласць |
| Т. |
ры́хласцю |
| М. |
ры́хласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рыхле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рыхле́нне |
| Р. |
рыхле́ння |
| Д. |
рыхле́нню |
| В. |
рыхле́нне |
| Т. |
рыхле́ннем |
| М. |
рыхле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ры́хлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́хлены |
ры́хленая |
ры́хленае |
ры́хленыя |
| Р. |
ры́хленага |
ры́хленай ры́хленае |
ры́хленага |
ры́хленых |
| Д. |
ры́хленаму |
ры́хленай |
ры́хленаму |
ры́хленым |
| В. |
ры́хлены (неадуш.) ры́хленага (адуш.) |
ры́хленую |
ры́хленае |
ры́хленыя (неадуш.) ры́хленых (адуш.) |
| Т. |
ры́хленым |
ры́хленай ры́хленаю |
ры́хленым |
ры́хленымі |
| М. |
ры́хленым |
ры́хленай |
ры́хленым |
ры́хленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
рыхле́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
рыхле́е |
рыхле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
рыхле́ў |
рыхле́лі |
| ж. |
рыхле́ла |
| н. |
рыхле́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рыхле́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рыхлі́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рыхлі́льнік |
рыхлі́льнікі |
| Р. |
рыхлі́льніка |
рыхлі́льнікаў |
| Д. |
рыхлі́льніку |
рыхлі́льнікам |
| В. |
рыхлі́льнік |
рыхлі́льнікі |
| Т. |
рыхлі́льнікам |
рыхлі́льнікамі |
| М. |
рыхлі́льніку |
рыхлі́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.