Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

брукава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брукава́льнік брукава́льнікі
Р. брукава́льніка брукава́льнікаў
Д. брукава́льніку брукава́льнікам
В. брукава́льніка брукава́льнікаў
Т. брукава́льнікам брукава́льнікамі
М. брукава́льніку брукава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

брукава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́льны брукава́льная брукава́льнае брукава́льныя
Р. брукава́льнага брукава́льнай
брукава́льнае
брукава́льнага брукава́льных
Д. брукава́льнаму брукава́льнай брукава́льнаму брукава́льным
В. брукава́льны (неадуш.)
брукава́льнага (адуш.)
брукава́льную брукава́льнае брукава́льныя (неадуш.)
брукава́льных (адуш.)
Т. брукава́льным брукава́льнай
брукава́льнаю
брукава́льным брукава́льнымі
М. брукава́льным брукава́льнай брукава́льным брукава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

брукава́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брукава́нка брукава́нкі
Р. брукава́нкі брукава́нак
Д. брукава́нцы брукава́нкам
В. брукава́нку брукава́нкі
Т. брукава́нкай
брукава́нкаю
брукава́нкамі
М. брукава́нцы брукава́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брукава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. брукава́нне
Р. брукава́ння
Д. брукава́нню
В. брукава́нне
Т. брукава́ннем
М. брукава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брукава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́ны брукава́ная брукава́нае брукава́ныя
Р. брукава́нага брукава́най
брукава́нае
брукава́нага брукава́ных
Д. брукава́наму брукава́най брукава́наму брукава́ным
В. брукава́ны (неадуш.)
брукава́нага (адуш.)
брукава́ную брукава́нае брукава́ныя (неадуш.)
брукава́ных (адуш.)
Т. брукава́ным брукава́най
брукава́наю
брукава́ным брукава́нымі
М. брукава́ным брукава́най брукава́ным брукава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

брукава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́ны брукава́ная брукава́нае брукава́ныя
Р. брукава́нага брукава́най
брукава́нае
брукава́нага брукава́ных
Д. брукава́наму брукава́най брукава́наму брукава́ным
В. брукава́ны (неадуш.)
брукава́нага (адуш.)
брукава́ную брукава́нае брукава́ныя (неадуш.)
брукава́ных (адуш.)
Т. брукава́ным брукава́най
брукава́наю
брукава́ным брукава́нымі
М. брукава́ным брукава́най брукава́ным брукава́ных

Кароткая форма: брукава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

брукава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. бруку́ецца бруку́юцца
Прошлы час
м. брукава́ўся брукава́ліся
ж. брукава́лася
н. брукава́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брукава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бруку́ю бруку́ем
2-я ас. бруку́еш бруку́еце
3-я ас. бруку́е бруку́юць
Прошлы час
м. брукава́ў брукава́лі
ж. брукава́ла
н. брукава́ла
Загадны лад
2-я ас. бруку́й бруку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бруку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брукавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукавы́ брукава́я брукаво́е брукавы́я
Р. брукаво́га брукаво́й
брукаво́е
брукаво́га брукавы́х
Д. брукаво́му брукаво́й брукаво́му брукавы́м
В. брукавы́ (неадуш.)
брукаво́га (адуш.)
брукаву́ю брукаво́е брукавы́я (неадуш.)
брукавы́х (адуш.)
Т. брукавы́м брукаво́й
брукаво́ю
брукавы́м брукавы́мі
М. брукавы́м брукаво́й брукавы́м брукавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Брука́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Брука́нішкі
Р. Брука́нішак
Брука́нішкаў
Д. Брука́нішкам
В. Брука́нішкі
Т. Брука́нішкамі
М. Брука́нішках