сілікальцы́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сілікальцы́т |
сілікальцы́ты |
| Р. |
сілікальцы́ту |
сілікальцы́таў |
| Д. |
сілікальцы́ту |
сілікальцы́там |
| В. |
сілікальцы́т |
сілікальцы́ты |
| Т. |
сілікальцы́там |
сілікальцы́тамі |
| М. |
сілікальцы́це |
сілікальцы́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сіліка́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіліка́т |
сіліка́ты |
| Р. |
сіліка́ту |
сіліка́таў |
| Д. |
сіліка́ту |
сіліка́там |
| В. |
сіліка́т |
сіліка́ты |
| Т. |
сіліка́там |
сіліка́тамі |
| М. |
сіліка́це |
сіліка́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сілікатабето́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сілікатабето́н |
| Р. |
сілікатабето́ну |
| Д. |
сілікатабето́ну |
| В. |
сілікатабето́н |
| Т. |
сілікатабето́нам |
| М. |
сілікатабето́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
сілікатабето́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сілікатабето́нны |
сілікатабето́нная |
сілікатабето́ннае |
сілікатабето́нныя |
| Р. |
сілікатабето́ннага |
сілікатабето́ннай сілікатабето́ннае |
сілікатабето́ннага |
сілікатабето́нных |
| Д. |
сілікатабето́ннаму |
сілікатабето́ннай |
сілікатабето́ннаму |
сілікатабето́нным |
| В. |
сілікатабето́нны (неадуш.) сілікатабето́ннага (адуш.) |
сілікатабето́нную |
сілікатабето́ннае |
сілікатабето́нныя (неадуш.) сілікатабето́нных (адуш.) |
| Т. |
сілікатабето́нным |
сілікатабето́ннай сілікатабето́ннаю |
сілікатабето́нным |
сілікатабето́ннымі |
| М. |
сілікатабето́нным |
сілікатабето́ннай |
сілікатабето́нным |
сілікатабето́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
сіліка́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіліка́тавы |
сіліка́тавая |
сіліка́тавае |
сіліка́тавыя |
| Р. |
сіліка́тавага |
сіліка́тавай сіліка́тавае |
сіліка́тавага |
сіліка́тавых |
| Д. |
сіліка́таваму |
сіліка́тавай |
сіліка́таваму |
сіліка́тавым |
| В. |
сіліка́тавы (неадуш.) сіліка́тавага (адуш.) |
сіліка́тавую |
сіліка́тавае |
сіліка́тавыя (неадуш.) сіліка́тавых (адуш.) |
| Т. |
сіліка́тавым |
сіліка́тавай сіліка́таваю |
сіліка́тавым |
сіліка́тавымі |
| М. |
сіліка́тавым |
сіліка́тавай |
сіліка́тавым |
сіліка́тавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сіліка́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіліка́тны |
сіліка́тная |
сіліка́тнае |
сіліка́тныя |
| Р. |
сіліка́тнага |
сіліка́тнай сіліка́тнае |
сіліка́тнага |
сіліка́тных |
| Д. |
сіліка́тнаму |
сіліка́тнай |
сіліка́тнаму |
сіліка́тным |
| В. |
сіліка́тны (неадуш.) сіліка́тнага (адуш.) |
сіліка́тную |
сіліка́тнае |
сіліка́тныя (неадуш.) сіліка́тных (адуш.) |
| Т. |
сіліка́тным |
сіліка́тнай сіліка́тнаю |
сіліка́тным |
сіліка́тнымі |
| М. |
сіліка́тным |
сіліка́тнай |
сіліка́тным |
сіліка́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сілікато́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сілікато́з |
сілікато́зы |
| Р. |
сілікато́зу |
сілікато́заў |
| Д. |
сілікато́зу |
сілікато́зам |
| В. |
сілікато́з |
сілікато́зы |
| Т. |
сілікато́зам |
сілікато́замі |
| М. |
сілікато́зе |
сілікато́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.