Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

наркаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наркаты́чны наркаты́чная наркаты́чнае наркаты́чныя
Р. наркаты́чнага наркаты́чнай
наркаты́чнае		 наркаты́чнага наркаты́чных
Д. наркаты́чнаму наркаты́чнай наркаты́чнаму наркаты́чным
В. наркаты́чны (неадуш.)
наркаты́чнага (адуш.)		 наркаты́чную наркаты́чнае наркаты́чныя (неадуш.)
наркаты́чных (адуш.)
Т. наркаты́чным наркаты́чнай
наркаты́чнаю		 наркаты́чным наркаты́чнымі
М. наркаты́чным наркаты́чнай наркаты́чным наркаты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

На́ркаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. На́ркаўшчына
Р. На́ркаўшчыны
Д. На́ркаўшчыне
В. На́ркаўшчыну
Т. На́ркаўшчынай
На́ркаўшчынаю
М. На́ркаўшчыне

наркахво́ры

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наркахво́ры наркахво́рая наркахво́рае наркахво́рыя
Р. наркахво́рага наркахво́рай
наркахво́рае		 наркахво́рага наркахво́рых
Д. наркахво́раму наркахво́рай наркахво́раму наркахво́рым
В. наркахво́ры (неадуш.)
наркахво́рага (адуш.)		 наркахво́рую наркахво́рае наркахво́рыя (неадуш.)
наркахво́рых (адуш.)
Т. наркахво́рым наркахво́рай
наркахво́раю		 наркахво́рым наркахво́рымі
М. наркахво́рым наркахво́рай наркахво́рым наркахво́рых

Крыніцы: piskunou2012.

наркаці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. наркаці́н
Р. наркаці́ну
Д. наркаці́ну
В. наркаці́н
Т. наркаці́нам
М. наркаці́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

наркацэ́нтр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. наркацэ́нтр наркацэ́нтры
Р. наркацэ́нтра наркацэ́нтраў
Д. наркацэ́нтру наркацэ́нтрам
В. наркацэ́нтр наркацэ́нтры
Т. наркацэ́нтрам наркацэ́нтрамі
М. наркацэ́нтры наркацэ́нтрах

Крыніцы: piskunou2012.

Наркі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Наркі́
Р. Нарко́ў
Д. Нарка́м
В. Наркі́
Т. Нарка́мі
М. Нарка́х

нарко́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. нарко́з
Р. нарко́зу
Д. нарко́зу
В. нарко́з
Т. нарко́зам
М. нарко́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарко́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарко́зны нарко́зная нарко́знае нарко́зныя
Р. нарко́знага нарко́знай
нарко́знае		 нарко́знага нарко́зных
Д. нарко́знаму нарко́знай нарко́знаму нарко́зным
В. нарко́зны (неадуш.)
нарко́знага (адуш.)		 нарко́зную нарко́знае нарко́зныя (неадуш.)
нарко́зных (адуш.)
Т. нарко́зным нарко́знай
нарко́знаю		 нарко́зным нарко́знымі
М. нарко́зным нарко́знай нарко́зным нарко́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарко́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нарко́лаг нарко́лагі
Р. нарко́лага нарко́лагаў
Д. нарко́лагу нарко́лагам
В. нарко́лага нарко́лагаў
Т. нарко́лагам нарко́лагамі
М. нарко́лагу нарко́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарко́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нарко́т нарко́ты
Р. нарко́та нарко́таў
Д. нарко́ту нарко́там
В. нарко́та нарко́таў
Т. нарко́там нарко́тамі
М. нарко́це нарко́тах

Крыніцы: piskunou2012.