карычнява́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карычнява́ты |
карычнява́тая |
карычнява́тае |
карычнява́тыя |
| Р. |
карычнява́тага |
карычнява́тай карычнява́тае |
карычнява́тага |
карычнява́тых |
| Д. |
карычнява́таму |
карычнява́тай |
карычнява́таму |
карычнява́тым |
| В. |
карычнява́ты (неадуш.) карычнява́тага (адуш.) |
карычнява́тую |
карычнява́тае |
карычнява́тыя (неадуш.) карычнява́тых (адуш.) |
| Т. |
карычнява́тым |
карычнява́тай карычнява́таю |
карычнява́тым |
карычнява́тымі |
| М. |
карычнява́тым |
карычнява́тай |
карычнява́тым |
карычнява́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карычняве́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карычняве́ю |
карычняве́ем |
| 2-я ас. |
карычняве́еш |
карычняве́еце |
| 3-я ас. |
карычняве́е |
карычняве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карычняве́ў |
карычняве́лі |
| ж. |
карычняве́ла |
| н. |
карычняве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карычняве́й |
карычняве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карычняве́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́рыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́рыя |
ка́рыі |
| Р. |
ка́рыі |
ка́рый |
| Д. |
ка́рыі |
ка́рыям |
| В. |
ка́рыю |
ка́рыі |
| Т. |
ка́рыяй ка́рыяю |
ка́рыямі |
| М. |
ка́рыі |
ка́рыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыяга́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыяга́мія |
| Р. |
карыяга́міі |
| Д. |
карыяга́міі |
| В. |
карыяга́мію |
| Т. |
карыяга́міяй карыяга́міяю |
| М. |
карыяга́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыягра́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыягра́ма |
карыягра́мы |
| Р. |
карыягра́мы |
карыягра́м |
| Д. |
карыягра́ме |
карыягра́мам |
| В. |
карыягра́му |
карыягра́мы |
| Т. |
карыягра́май карыягра́маю |
карыягра́мамі |
| М. |
карыягра́ме |
карыягра́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыякіне́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыякіне́з |
карыякіне́зы |
| Р. |
карыякіне́зу |
карыякіне́заў |
| Д. |
карыякіне́зу |
карыякіне́зам |
| В. |
карыякіне́з |
карыякіне́зы |
| Т. |
карыякіне́зам |
карыякіне́замі |
| М. |
карыякіне́зе |
карыякіне́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыялі́зіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карыялі́зіс |
карыялі́зісы |
| Р. |
карыялі́зісу |
карыялі́зісаў |
| Д. |
карыялі́зісу |
карыялі́зісам |
| В. |
карыялі́зіс |
карыялі́зісы |
| Т. |
карыялі́зісам |
карыялі́зісамі |
| М. |
карыялі́зісе |
карыялі́зісах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карыяло́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыяло́гія |
| Р. |
карыяло́гіі |
| Д. |
карыяло́гіі |
| В. |
карыяло́гію |
| Т. |
карыяло́гіяй карыяло́гіяю |
| М. |
карыяло́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
карыяпікно́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карыяпікно́з |
| Р. |
карыяпікно́зу |
| Д. |
карыяпікно́зу |
| В. |
карыяпікно́з |
| Т. |
карыяпікно́зам |
| М. |
карыяпікно́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.