Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Даўгя́лы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўгя́лы
Р. Даўгя́л
Даўгя́лаў
Д. Даўгя́лам
В. Даўгя́лы
Т. Даўгя́ламі
М. Даўгя́лах

Даўжа́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўжа́ні
Р. Даўжа́нь
Даўжа́няў
Д. Даўжа́ням
В. Даўжа́ні
Т. Даўжа́нямі
М. Даўжа́нях

Даўжані́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўжані́цы
Р. Даўжані́ц
Даўжані́цаў
Д. Даўжані́цам
В. Даўжані́цы
Т. Даўжані́цамі
М. Даўжані́цах

Даўжа́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Даўжа́нка
Р. Даўжа́нкі
Д. Даўжа́нцы
В. Даўжа́нку
Т. Даўжа́нкай
Даўжа́нкаю
М. Даўжа́нцы

Даўжа́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўжа́ны
Р. Даўжа́н
Даўжа́наў
Д. Даўжа́нам
В. Даўжа́ны
Т. Даўжа́намі
М. Даўжа́нах

даўжбі́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўжбі́т даўжбі́ты
Р. даўжбі́та даўжбі́таў
Д. даўжбі́ту даўжбі́там
В. даўжбі́та даўжбі́таў
Т. даўжбі́там даўжбі́тамі
М. даўжбі́це даўжбі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

даўжбі́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даўжбі́тка даўжбі́ткі
Р. даўжбі́ткі даўжбі́так
Д. даўжбі́тцы даўжбі́ткам
В. даўжбі́тку даўжбі́так
Т. даўжбі́ткай
даўжбі́ткаю		 даўжбі́ткамі
М. даўжбі́тцы даўжбі́тках

Крыніцы: piskunou2012.

даўжма́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўжма́ны даўжма́ная даўжма́нае даўжма́ныя
Р. даўжма́нага даўжма́най
даўжма́нае		 даўжма́нага даўжма́ных
Д. даўжма́наму даўжма́най даўжма́наму даўжма́ным
В. даўжма́ны (неадуш.)
даўжма́нага (адуш.)		 даўжма́ную даўжма́нае даўжма́ныя (неадуш.)
даўжма́ных (адуш.)
Т. даўжма́ным даўжма́най
даўжма́наю		 даўжма́ным даўжма́нымі
М. даўжма́ным даўжма́най даўжма́ным даўжма́ных

Крыніцы: piskunou2012.

даўжні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўжні́к даўжнікі́
Р. даўжніка́ даўжніко́ў
Д. даўжніку́ даўжніка́м
В. даўжніка́ даўжніко́ў
Т. даўжніко́м даўжніка́мі
М. даўжніку́ даўжніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даўжні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даўжні́ца даўжні́цы
Р. даўжні́цы даўжні́ц
Д. даўжні́цы даўжні́цам
В. даўжні́цу даўжні́ц
Т. даўжні́цай
даўжні́цаю		 даўжні́цамі
М. даўжні́цы даўжні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.