гню́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гню́сны |
гню́сная |
гню́снае |
гню́сныя |
| Р. |
гню́снага |
гню́снай гню́снае |
гню́снага |
гню́сных |
| Д. |
гню́снаму |
гню́снай |
гню́снаму |
гню́сным |
| В. |
гню́сны (неадуш.) гню́снага (адуш.) |
гню́сную |
гню́снае |
гню́сныя (неадуш.) гню́сных (адуш.) |
| Т. |
гню́сным |
гню́снай гню́снаю |
гню́сным |
гню́снымі |
| М. |
гню́сным |
гню́снай |
гню́сным |
гню́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
гнюсо́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнюсо́та |
| Р. |
гнюсо́ты |
| Д. |
гнюсо́це |
| В. |
гнюсо́ту |
| Т. |
гнюсо́тай гнюсо́таю |
| М. |
гнюсо́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
гняві́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гняўлю́ |
гне́вім |
| 2-я ас. |
гне́віш |
гне́віце |
| 3-я ас. |
гне́віць |
гне́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
гняві́ў |
гняві́лі |
| ж. |
гняві́ла |
| н. |
гняві́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гняві́ |
гняві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гне́вячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гняды́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гняды́ |
гняда́я |
гнядо́е |
гняды́я |
| Р. |
гнядо́га |
гнядо́й гнядо́е |
гнядо́га |
гняды́х |
| Д. |
гнядо́му |
гнядо́й |
гнядо́му |
гняды́м |
| В. |
гняды́ (неадуш.) гнядо́га (адуш.) |
гняду́ю |
гнядо́е |
гняды́я (неадуш.) гняды́х (адуш.) |
| Т. |
гняды́м |
гнядо́й гнядо́ю |
гняды́м |
гняды́мі |
| М. |
гняды́м |
гнядо́й |
гняды́м |
гняды́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гнязда́р
‘птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнязда́р |
гнездары́ |
| Р. |
гнездара́ |
гнездаро́ў |
| Д. |
гнездару́ |
гнездара́м |
| В. |
гнездара́ |
гнездаро́ў |
| Т. |
гнездаро́м |
гнездара́мі |
| М. |
гнездары́ |
гнездара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
гнязда́р
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнязда́р |
гнездары́ |
| Р. |
гнездара́ |
гнездаро́ў |
| Д. |
гнездару́ |
гнездара́м |
| В. |
гнездара́ |
гнездаро́ў |
| Т. |
гнездаро́м |
гнездара́мі |
| М. |
гнездару́ |
гнездара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.