Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

карша́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карша́к каршакі́
Р. каршака́ каршако́ў
Д. каршаку́ каршака́м
В. каршака́ каршако́ў
Т. каршако́м каршака́мі
М. каршаку́ каршака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каршакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каршакі́
Р. Каршако́ў
Д. Каршака́м
В. Каршакі́
Т. Каршака́мі
М. Каршака́х

каршако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каршако́вы каршако́вая каршако́вае каршако́выя
Р. каршако́вага каршако́вай
каршако́вае
каршако́вага каршако́вых
Д. каршако́ваму каршако́вай каршако́ваму каршако́вым
В. каршако́вы (неадуш.)
каршако́вага (адуш.)
каршако́вую каршако́вае каршако́выя (неадуш.)
каршако́вых (адуш.)
Т. каршако́вым каршако́вай
каршако́ваю
каршако́вым каршако́вымі
М. каршако́вым каршако́вай каршако́вым каршако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каршачанё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. каршачанё́ каршачаня́ты
Р. каршачаня́ці каршачаня́т
Д. каршачаня́ці каршачаня́там
В. каршачанё́ каршачаня́т
Т. каршачанё́м каршачаня́тамі
М. каршачаня́ці каршачаня́тах

Іншыя варыянты: каршачаня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каршачаня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. каршачаня́ каршачаня́ты
Р. каршачаня́ці каршачаня́т
Д. каршачаня́ці каршачаня́там
В. каршачаня́ каршачаня́т
Т. каршачанё́м каршачаня́тамі
М. каршачаня́ці каршачаня́тах

Іншыя варыянты: каршачанё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каршачо́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каршачо́к каршачкі́
Р. каршачка́ каршачко́ў
Д. каршачку́ каршачка́м
В. каршачка́ каршачко́ў
Т. каршачко́м каршачка́мі
М. каршачку́ каршачка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

каршнё́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
каршнё́м - -

Крыніцы: piskunou2012.

Каршукі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каршукі́
Р. Каршуко́ў
Д. Каршука́м
В. Каршукі́
Т. Каршука́мі
М. Каршука́х

каршу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каршу́н каршуны́
Р. каршуна́ каршуно́ў
Д. каршуну́ каршуна́м
В. каршуна́ каршуно́ў
Т. каршуно́м каршуна́мі
М. каршуне́ каршуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каршуні́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каршуні́ха каршуні́хі
Р. каршуні́хі каршуні́х
Д. каршуні́се каршуні́хам
В. каршуні́ху каршуні́х
Т. каршуні́хай
каршуні́хаю
каршуні́хамі
М. каршуні́се каршуні́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.