Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сігналізава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сігналізу́ю сігналізу́ем
2-я ас. сігналізу́еш сігналізу́еце
3-я ас. сігналізу́е сігналізу́юць
Прошлы час
м. сігналізава́ў сігналізава́лі
ж. сігналізава́ла
н. сігналізава́ла
Загадны лад
2-я ас. сігналізу́й сігналізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час сігналізава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сігналіза́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сігналіза́тар сігналіза́тары
Р. сігналіза́тара сігналіза́тараў
Д. сігналіза́тару сігналіза́тарам
В. сігналіза́тар сігналіза́тары
Т. сігналіза́тарам сігналіза́тарамі
М. сігналіза́тары сігналіза́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сігналізацы́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сігналізацы́йна - -

сігналізацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігналізацы́йны сігналізацы́йная сігналізацы́йнае сігналізацы́йныя
Р. сігналізацы́йнага сігналізацы́йнай
сігналізацы́йнае		 сігналізацы́йнага сігналізацы́йных
Д. сігналізацы́йнаму сігналізацы́йнай сігналізацы́йнаму сігналізацы́йным
В. сігналізацы́йны (неадуш.)
сігналізацы́йнага (адуш.)		 сігналізацы́йную сігналізацы́йнае сігналізацы́йныя (неадуш.)
сігналізацы́йных (адуш.)
Т. сігналізацы́йным сігналізацы́йнай
сігналізацы́йнаю		 сігналізацы́йным сігналізацы́йнымі
М. сігналізацы́йным сігналізацы́йнай сігналізацы́йным сігналізацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сігналіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сігналіза́цыя
Р. сігналіза́цыі
Д. сігналіза́цыі
В. сігналіза́цыю
Т. сігналіза́цыяй
сігналіза́цыяю
М. сігналіза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сігналі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сігналі́ст сігналі́сты
Р. сігналі́ста сігналі́стаў
Д. сігналі́сту сігналі́стам
В. сігналі́ста сігналі́стаў
Т. сігналі́стам сігналі́стамі
М. сігналі́сце сігналі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сігналі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сігналі́стка сігналі́сткі
Р. сігналі́сткі сігналі́стак
Д. сігналі́стцы сігналі́сткам
В. сігналі́стку сігналі́стак
Т. сігналі́сткай
сігналі́сткаю		 сігналі́сткамі
М. сігналі́стцы сігналі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

сігна́ліць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сігна́лю сігна́лім
2-я ас. сігна́ліш сігна́ліце
3-я ас. сігна́ліць сігна́ляць
Прошлы час
м. сігна́ліў сігна́лілі
ж. сігна́ліла
н. сігна́ліла
Загадны лад
2-я ас. сігна́ль сігна́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сігна́лячы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сігна́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сігна́льна - -

сігна́льна-асвятля́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігна́льна-асвятля́льны сігна́льна-асвятля́льная сігна́льна-асвятля́льнае сігна́льна-асвятля́льныя
Р. сігна́льна-асвятля́льнага сігна́льна-асвятля́льнай
сігна́льна-асвятля́льнае		 сігна́льна-асвятля́льнага сігна́льна-асвятля́льных
Д. сігна́льна-асвятля́льнаму сігна́льна-асвятля́льнай сігна́льна-асвятля́льнаму сігна́льна-асвятля́льным
В. сігна́льна-асвятля́льны (неадуш.)
сігна́льна-асвятля́льнага (адуш.)		 сігна́льна-асвятля́льную сігна́льна-асвятля́льнае сігна́льна-асвятля́льныя (неадуш.)
сігна́льна-асвятля́льных (адуш.)
Т. сігна́льна-асвятля́льным сігна́льна-асвятля́льнай
сігна́льна-асвятля́льнаю		 сігна́льна-асвятля́льным сігна́льна-асвятля́льнымі
М. сігна́льна-асвятля́льным сігна́льна-асвятля́льнай сігна́льна-асвятля́льным сігна́льна-асвятля́льных

Крыніцы: piskunou2012.