карча́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карча́га | карча́гі | |
| карча́гі | карча́г | |
| карча́зе | карча́гам | |
| карча́гу | карча́гі | |
| карча́гай карча́гаю |
карча́гамі | |
| карча́зе | карча́гах |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннікарча́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карча́жка | карча́жкі | |
| карча́жкі | карча́жак | |
| карча́жцы | карча́жкам | |
| карча́жку | карча́жкі | |
| карча́жкай карча́жкаю |
карча́жкамі | |
| карча́жцы | карча́жках |
Крыніцы:
карча́жны
прыметнік, адносны
| карча́жны | карча́жная | карча́жнае | карча́жныя | |
| карча́жнага | карча́жнай карча́жнае |
карча́жнага | карча́жных | |
| карча́жнаму | карча́жнай | карча́жнаму | карча́жным | |
| карча́жны карча́жнага |
карча́жную | карча́жнае | карча́жныя карча́жных |
|
| карча́жным | карча́жнай карча́жнаю |
карча́жным | карча́жнымі | |
| карча́жным | карча́жнай | карча́жным | карча́жных | |
Крыніцы:
карча́жына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карча́жына | карча́жыны | |
| карча́жыны | карча́жын | |
| карча́жыне | карча́жынам | |
| карча́жыну | карча́жыны | |
| карча́жынай карча́жынаю |
карча́жынамі | |
| карча́жыне | карча́жынах |
Крыніцы:
карча́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карча́к | карчакі́ | |
| карчака́ | карчако́ў | |
| карчаку́ | карчака́м | |
| карча́к | карчакі́ | |
| карчако́м | карчака́мі | |
| карчаку́ | карчака́х |
Крыніцы:
карчакава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| карчакава́тасць | |
| карчакава́тасці | |
| карчакава́тасці | |
| карчакава́тасць | |
| карчакава́тасцю | |
| карчакава́тасці |
Крыніцы:
карчакава́ты
прыметнік, якасны
| карчакава́ты | карчакава́тая | карчакава́тае | карчакава́тыя | |
| карчакава́тага | карчакава́тай карчакава́тае |
карчакава́тага | карчакава́тых | |
| карчакава́таму | карчакава́тай | карчакава́таму | карчакава́тым | |
| карчакава́ты ( карчакава́тага ( |
карчакава́тую | карчакава́тае | карчакава́тыя ( карчакава́тых ( |
|
| карчакава́тым | карчакава́тай карчакава́таю |
карчакава́тым | карчакава́тымі | |
| карчакава́тым | карчакава́тай | карчакава́тым | карчакава́тых | |
Крыніцы:
карчако́м
прыслоўе
| карчако́м | - | - |
Крыніцы:
карчане́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| карчане́ю | карчане́ем | |
| карчане́еш | карчане́еце | |
| карчане́е | карчане́юць | |
| Прошлы час | ||
| карчане́ў | карчане́лі | |
| карчане́ла | ||
| карчане́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| карчане́ючы | ||
Крыніцы:
карчару́касць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| карчару́касць | |
| карчару́касці | |
| карчару́касці | |
| карчару́касць | |
| карчару́касцю | |
| карчару́касці |
Крыніцы: