гнё́т
‘груз’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнё́т |
гнё́ты |
| Р. |
гнё́та |
гнё́таў |
| Д. |
гнё́ту |
гнё́там |
| В. |
гнё́т |
гнё́ты |
| Т. |
гнё́там |
гнё́тамі |
| М. |
гнё́це |
гнё́тах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
гнё́т
‘прыгнёт’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнё́т |
| Р. |
гнё́ту |
| Д. |
гнё́ту |
| В. |
гнё́т |
| Т. |
гнё́там |
| М. |
гнё́це |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
гнё́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнё́тка |
| Р. |
гнё́ткі |
| Д. |
гнё́тцы |
| В. |
гнё́тку |
| Т. |
гнё́ткай
гнё́ткаю |
| М. |
гнё́тцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гні́бенне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гні́бенне |
| Р. |
гні́бення |
| Д. |
гні́бенню |
| В. |
гні́бенне |
| Т. |
гні́беннем |
| М. |
гні́бенні |
Крыніцы:
piskunou2012.
гні́біцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гні́блюся |
гні́бімся |
| 2-я ас. |
гні́бішся |
гні́біцеся |
| 3-я ас. |
гні́біцца |
гні́бяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
гні́біўся |
гні́біліся |
| ж. |
гні́білася |
| н. |
гні́білася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
гні́бся |
гні́бцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
гні́бячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
гні́біць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гні́блю |
гні́бім |
| 2-я ас. |
гні́біш |
гні́біце |
| 3-я ас. |
гні́біць |
гні́бяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
гні́біў |
гні́білі |
| ж. |
гні́біла |
| н. |
гні́біла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
гні́б |
гні́бце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
гні́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гні́да
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гні́да |
гні́ды |
| Р. |
гні́ды |
гні́д |
| Д. |
гні́дзе |
гні́дам |
| В. |
гні́ду |
гні́д |
| Т. |
гні́дай
гні́даю |
гні́дамі |
| М. |
гні́дзе |
гні́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гні́да
‘яйцо вошы’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гні́да |
гні́ды |
| Р. |
гні́ды |
гні́д |
| Д. |
гні́дзе |
гні́дам |
| В. |
гні́ду |
гні́ды |
| Т. |
гні́дай
гні́даю |
гні́дамі |
| М. |
гні́дзе |
гні́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гні́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гні́дны |
гні́дная |
гні́днае |
гні́дныя |
| Р. |
гні́днага |
гні́днай
гні́днае |
гні́днага |
гні́дных |
| Д. |
гні́днаму |
гні́днай |
гні́днаму |
гні́дным |
| В. |
гні́дны (неадуш.)
гні́днага (адуш.) |
гні́дную |
гні́днае |
гні́дныя (неадуш.)
гні́дных (адуш.) |
| Т. |
гні́дным |
гні́днай
гні́днаю |
гні́дным |
гні́днымі |
| М. |
гні́дным |
гні́днай |
гні́дным |
гні́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.