карчава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карчава́ны |
карчава́ная |
карчава́нае |
карчава́ныя |
| Р. |
карчава́нага |
карчава́най карчава́нае |
карчава́нага |
карчава́ных |
| Д. |
карчава́наму |
карчава́най |
карчава́наму |
карчава́ным |
| В. |
карчава́ны (неадуш.) карчава́нага (адуш.) |
карчава́ную |
карчава́нае |
карчава́ныя (неадуш.) карчава́ных (адуш.) |
| Т. |
карчава́ным |
карчава́най карчава́наю |
карчава́ным |
карчава́нымі |
| М. |
карчава́ным |
карчава́най |
карчава́ным |
карчава́ных |
Кароткая форма: карчава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Карчава́тка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карчава́тка |
| Р. |
Карчава́ткі |
| Д. |
Карчава́тцы |
| В. |
Карчава́тку |
| Т. |
Карчава́ткай Карчава́ткаю |
| М. |
Карчава́тцы |
карчава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карчава́ты |
карчава́тая |
карчава́тае |
карчава́тыя |
| Р. |
карчава́тага |
карчава́тай карчава́тае |
карчава́тага |
карчава́тых |
| Д. |
карчава́таму |
карчава́тай |
карчава́таму |
карчава́тым |
| В. |
карчава́ты (неадуш.) карчава́тага (адуш.) |
карчава́тую |
карчава́тае |
карчава́тыя (неадуш.) карчава́тых (адуш.) |
| Т. |
карчава́тым |
карчава́тай карчава́таю |
карчава́тым |
карчава́тымі |
| М. |
карчава́тым |
карчава́тай |
карчава́тым |
карчава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
карчава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
карчу́ецца |
карчу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
карчава́ўся |
карчава́ліся |
| ж. |
карчава́лася |
| н. |
карчава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
карчава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карчу́ю |
карчу́ем |
| 2-я ас. |
карчу́еш |
карчу́еце |
| 3-я ас. |
карчу́е |
карчу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карчава́ў |
карчава́лі |
| ж. |
карчава́ла |
| н. |
карчава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карчу́й |
карчу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карчу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карчаве́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карчаве́ю |
карчаве́ем |
| 2-я ас. |
карчаве́еш |
карчаве́еце |
| 3-я ас. |
карчаве́е |
карчаве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
карчаве́ў |
карчаве́лі |
| ж. |
карчаве́ла |
| н. |
карчаве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карчаве́й |
карчаве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карчаве́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
карчаве́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карчаве́шка |
карчаве́шкі |
| Р. |
карчаве́шкі |
карчаве́шак |
| Д. |
карчаве́шцы |
карчаве́шкам |
| В. |
карчаве́шку |
карчаве́шкі |
| Т. |
карчаве́шкай карчаве́шкаю |
карчаве́шкамі |
| М. |
карчаве́шцы |
карчаве́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
карчаві́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карчаві́тасць |
| Р. |
карчаві́тасці |
| Д. |
карчаві́тасці |
| В. |
карчаві́тасць |
| Т. |
карчаві́тасцю |
| М. |
карчаві́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.