дамарксі́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамарксі́сцкі |
дамарксі́сцкая |
дамарксі́сцкае |
дамарксі́сцкія |
| Р. |
дамарксі́сцкага |
дамарксі́сцкай дамарксі́сцкае |
дамарксі́сцкага |
дамарксі́сцкіх |
| Д. |
дамарксі́сцкаму |
дамарксі́сцкай |
дамарксі́сцкаму |
дамарксі́сцкім |
| В. |
дамарксі́сцкі (неадуш.) дамарксі́сцкага (адуш.) |
дамарксі́сцкую |
дамарксі́сцкае |
дамарксі́сцкія (неадуш.) дамарксі́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
дамарксі́сцкім |
дамарксі́сцкай дамарксі́сцкаю |
дамарксі́сцкім |
дамарксі́сцкімі |
| М. |
дамарксі́сцкім |
дамарксі́сцкай |
дамарксі́сцкім |
дамарксі́сцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
дамаро́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамаро́б |
дамаро́бы |
| Р. |
дамаро́ба |
дамаро́баў |
| Д. |
дамаро́бу |
дамаро́бам |
| В. |
дамаро́ба |
дамаро́баў |
| Т. |
дамаро́бам |
дамаро́бамі |
| М. |
дамаро́бе |
дамаро́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дамаро́сласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дамаро́сласць |
| Р. |
дамаро́сласці |
| Д. |
дамаро́сласці |
| В. |
дамаро́сласць |
| Т. |
дамаро́сласцю |
| М. |
дамаро́сласці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дамаро́слы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамаро́слы |
дамаро́слая |
дамаро́слае |
дамаро́слыя |
| Р. |
дамаро́слага |
дамаро́слай дамаро́слае |
дамаро́слага |
дамаро́слых |
| Д. |
дамаро́сламу |
дамаро́слай |
дамаро́сламу |
дамаро́слым |
| В. |
дамаро́слы (неадуш.) дамаро́слага (адуш.) |
дамаро́слую |
дамаро́слае |
дамаро́слыя (неадуш.) дамаро́слых (адуш.) |
| Т. |
дамаро́слым |
дамаро́слай дамаро́слаю |
дамаро́слым |
дамаро́слымі |
| М. |
дамаро́слым |
дамаро́слай |
дамаро́слым |
дамаро́слых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамаро́шчаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамаро́шчаны |
дамаро́шчаная |
дамаро́шчанае |
дамаро́шчаныя |
| Р. |
дамаро́шчанага |
дамаро́шчанай дамаро́шчанае |
дамаро́шчанага |
дамаро́шчаных |
| Д. |
дамаро́шчанаму |
дамаро́шчанай |
дамаро́шчанаму |
дамаро́шчаным |
| В. |
дамаро́шчаны (неадуш.) дамаро́шчанага (адуш.) |
дамаро́шчаную |
дамаро́шчанае |
дамаро́шчаныя (неадуш.) дамаро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанай дамаро́шчанаю |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанымі |
| М. |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанай |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
дамасе́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамасе́д |
дамасе́ды |
| Р. |
дамасе́да |
дамасе́даў |
| Д. |
дамасе́ду |
дамасе́дам |
| В. |
дамасе́да |
дамасе́даў |
| Т. |
дамасе́дам |
дамасе́дамі |
| М. |
дамасе́дзе |
дамасе́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дамасе́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дамасе́дка |
дамасе́дкі |
| Р. |
дамасе́дкі |
дамасе́дак |
| Д. |
дамасе́дцы |
дамасе́дкам |
| В. |
дамасе́дку |
дамасе́дак |
| Т. |
дамасе́дкай дамасе́дкаю |
дамасе́дкамі |
| М. |
дамасе́дцы |
дамасе́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.