гнаяво́з
‘грыб’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гнаяво́з | гнаяво́зы | |
| гнаяво́за | гнаяво́заў | |
| гнаяво́зу | гнаяво́зам | |
| гнаяво́з | гнаяво́зы | |
| гнаяво́зам | гнаяво́замі | |
| гнаяво́зе | гнаяво́зах |
Крыніцы:
гнаяво́з
‘грыб’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гнаяво́з | гнаяво́зы | |
| гнаяво́за | гнаяво́заў | |
| гнаяво́зу | гнаяво́зам | |
| гнаяво́з | гнаяво́зы | |
| гнаяво́зам | гнаяво́замі | |
| гнаяво́зе | гнаяво́зах |
Крыніцы:
гнаявы́
прыметнік, адносны
| гнаявы́ | гнаява́я | гнаяво́е | гнаявы́я | |
| гнаяво́га | гнаяво́й гнаяво́е |
гнаяво́га | гнаявы́х | |
| гнаяво́му | гнаяво́й | гнаяво́му | гнаявы́м | |
| гнаявы́ ( гнаяво́га ( |
гнаяву́ю | гнаяво́е | гнаявы́я ( гнаявы́х ( |
|
| гнаявы́м | гнаяво́й гнаяво́ю |
гнаявы́м | гнаявы́мі | |
| гнаявы́м | гнаяво́й | гнаявы́м | гнаявы́х | |
Крыніцы:
гнаякро́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гнаякро́ўе | |
| гнаякро́ўя | |
| гнаякро́ўю | |
| гнаякро́ўе | |
| гнаякро́ўем | |
| гнаякро́ўі |
Крыніцы:
гнаяро́дны
прыметнік, адносны
| гнаяро́дны | гнаяро́дная | гнаяро́днае | гнаяро́дныя | |
| гнаяро́днага | гнаяро́днай гнаяро́днае |
гнаяро́днага | гнаяро́дных | |
| гнаяро́днаму | гнаяро́днай | гнаяро́днаму | гнаяро́дным | |
| гнаяро́дны ( гнаяро́днага ( |
гнаяро́дную | гнаяро́днае | гнаяро́дныя ( гнаяро́дных ( |
|
| гнаяро́дным | гнаяро́днай гнаяро́днаю |
гнаяро́дным | гнаяро́днымі | |
| гнаяро́дным | гнаяро́днай | гнаяро́дным | гнаяро́дных | |
Крыніцы:
гнаясхо́вішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гнаясхо́вішча | гнаясхо́вішчы | |
| гнаясхо́вішча | гнаясхо́вішч гнаясхо́вішчаў |
|
| гнаясхо́вішчу | гнаясхо́вішчам | |
| гнаясхо́вішча | гнаясхо́вішчы | |
| гнаясхо́вішчам | гнаясхо́вішчамі | |
| гнаясхо́вішчы | гнаясхо́вішчах |
Крыніцы:
гная́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гная́ўка | гная́ўкі | |
| гная́ўкі | гная́вак | |
| гная́ўцы | гная́ўкам | |
| гная́ўку | гная́ўкі | |
| гная́ўкай гная́ўкаю |
гная́ўкамі | |
| гная́ўцы | гная́ўках |
Крыніцы:
гнаяце́чны
прыметнік, адносны
| гнаяце́чны | гнаяце́чная | гнаяце́чнае | гнаяце́чныя | |
| гнаяце́чнага | гнаяце́чнай гнаяце́чнае |
гнаяце́чнага | гнаяце́чных | |
| гнаяце́чнаму | гнаяце́чнай | гнаяце́чнаму | гнаяце́чным | |
| гнаяце́чны ( гнаяце́чнага ( |
гнаяце́чную | гнаяце́чнае | гнаяце́чныя ( гнаяце́чных ( |
|
| гнаяце́чным | гнаяце́чнай гнаяце́чнаю |
гнаяце́чным | гнаяце́чнымі | |
| гнаяце́чным | гнаяце́чнай | гнаяце́чным | гнаяце́чных | |
Крыніцы:
гне́біць
‘прыгнятаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гне́блю | гне́бім | |
| гне́біш | гне́біце | |
| гне́біць | гне́бяць | |
| Прошлы час | ||
| гне́біў | гне́білі | |
| гне́біла | ||
| гне́біла | ||
| Загадны лад | ||
| гне́б | гне́бце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гне́бячы | ||
Крыніцы:
гне́ванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гне́ванне | |
| гне́вання | |
| гне́ванню | |
| гне́ванне | |
| гне́ваннем | |
| гне́ванні |
Крыніцы:
гне́вацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гне́ваюся | гне́ваемся | |
| гне́ваешся | гне́ваецеся | |
| гне́ваецца | гне́ваюцца | |
| Прошлы час | ||
| гне́ваўся | гне́валіся | |
| гне́валася | ||
| гне́валася | ||
| Загадны лад | ||
| гне́вайся | гне́вайцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гне́ваючыся | ||
Крыніцы: