Verbum

анлайнавы слоўнік

сі́верна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
сі́верна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сі́верны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сі́верны	сі́верная	сі́вернае	сі́верныя
Р.	сі́вернага	сі́вернай сі́вернае	сі́вернага	сі́верных
Д.	сі́вернаму	сі́вернай	сі́вернаму	сі́верным
В.	сі́верны (неадуш.) сі́вернага (адуш.)	сі́верную	сі́вернае	сі́верныя (неадуш.) сі́верных (адуш.)
Т.	сі́верным	сі́вернай сі́вернаю	сі́верным	сі́вернымі
М.	сі́верным	сі́вернай	сі́верным	сі́верных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сіве́ц

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сіве́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сівізна́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіві́ла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

сіві́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сі́вінка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Сі́віца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Сіві́цкія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне