далекава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
далекава́ты |
далекава́тая |
далекава́тае |
далекава́тыя |
| Р. |
далекава́тага |
далекава́тай далекава́тае |
далекава́тага |
далекава́тых |
| Д. |
далекава́таму |
далекава́тай |
далекава́таму |
далекава́тым |
| В. |
далекава́ты (неадуш.) далекава́тага (адуш.) |
далекава́тую |
далекава́тае |
далекава́тыя (неадуш.) далекава́тых (адуш.) |
| Т. |
далекава́тым |
далекава́тай далекава́таю |
далекава́тым |
далекава́тымі |
| М. |
далекава́тым |
далекава́тай |
далекава́тым |
далекава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Дале́ншчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дале́ншчына |
| Р. |
Дале́ншчыны |
| Д. |
Дале́ншчыне |
| В. |
Дале́ншчыну |
| Т. |
Дале́ншчынай Дале́ншчынаю |
| М. |
Дале́ншчыне |
дале́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дале́плены |
дале́пленая |
дале́пленае |
дале́пленыя |
| Р. |
дале́пленага |
дале́пленай дале́пленае |
дале́пленага |
дале́пленых |
| Д. |
дале́пленаму |
дале́пленай |
дале́пленаму |
дале́пленым |
| В. |
дале́плены (неадуш.) дале́пленага (адуш.) |
дале́пленую |
дале́пленае |
дале́пленыя (неадуш.) дале́пленых (адуш.) |
| Т. |
дале́пленым |
дале́пленай дале́пленаю |
дале́пленым |
дале́пленымі |
| М. |
дале́пленым |
дале́пленай |
дале́пленым |
дале́пленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дале́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дале́плены |
дале́пленая |
дале́пленае |
дале́пленыя |
| Р. |
дале́пленага |
дале́пленай дале́пленае |
дале́пленага |
дале́пленых |
| Д. |
дале́пленаму |
дале́пленай |
дале́пленаму |
дале́пленым |
| В. |
дале́плены (неадуш.) дале́пленага (адуш.) |
дале́пленую |
дале́пленае |
дале́пленыя (неадуш.) дале́пленых (адуш.) |
| Т. |
дале́пленым |
дале́пленай дале́пленаю |
дале́пленым |
дале́пленымі |
| М. |
дале́пленым |
дале́пленай |
дале́пленым |
дале́пленых |
Кароткая форма: дале́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
далеры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
далеры́т |
далеры́ты |
| Р. |
далеры́ту |
далеры́таў |
| Д. |
далеры́ту |
далеры́там |
| В. |
далеры́т |
далеры́ты |
| Т. |
далеры́там |
далеры́тамі |
| М. |
далеры́це |
далеры́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дале́цкія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
Дале́цкія |
| Р. |
Дале́цкіх |
| Д. |
Дале́цкім |
| В. |
Дале́цкія |
| Т. |
Дале́цкімі |
| М. |
Дале́цкіх |
дале́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дале́цце |
| Р. |
дале́цця |
| Д. |
дале́ццю |
| В. |
дале́цце |
| Т. |
дале́ццем |
| М. |
дале́цці |
Крыніцы:
piskunou2012.
да́лець
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
да́лею |
да́леем |
| 2-я ас. |
да́лееш |
да́лееце |
| 3-я ас. |
да́лее |
да́леюць |
| Прошлы час |
| м. |
да́леў |
да́лелі |
| ж. |
да́лела |
| н. |
да́лела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
да́лей |
да́лейце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
да́леючы |
Крыніцы:
piskunou2012.