распамяну́ць
‘распамянуць каго-небудзь, што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распамяну́ |
распамянё́м |
| 2-я ас. |
распамяне́ш |
распаменяце́ |
| 3-я ас. |
распамяне́ |
распамяну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
распамяну́ў |
распамяну́лі |
| ж. |
распамяну́ла |
| н. |
распамяну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распамяні́ |
распамяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распамяну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
распане́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распане́ласць |
| Р. |
распане́ласці |
| Д. |
распане́ласці |
| В. |
распане́ласць |
| Т. |
распане́ласцю |
| М. |
распане́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
распане́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распане́лы |
распане́лая |
распане́лае |
распане́лыя |
| Р. |
распане́лага |
распане́лай распане́лае |
распане́лага |
распане́лых |
| Д. |
распане́ламу |
распане́лай |
распане́ламу |
распане́лым |
| В. |
распане́лы (неадуш.) распане́лага (адуш.) |
распане́лую |
распане́лае |
распане́лыя (неадуш.) распане́лых (адуш.) |
| Т. |
распане́лым |
распане́лай распане́лаю |
распане́лым |
распане́лымі |
| М. |
распане́лым |
распане́лай |
распане́лым |
распане́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распане́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распане́ю |
распане́ем |
| 2-я ас. |
распане́еш |
распане́еце |
| 3-я ас. |
распане́е |
распане́юць |
| Прошлы час |
| м. |
распане́ў |
распане́лі |
| ж. |
распане́ла |
| н. |
распане́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распане́й |
распане́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распане́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распара́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распара́да |
распара́ды |
| Р. |
распара́ды |
распара́д |
| Д. |
распара́дзе |
распара́дам |
| В. |
распара́ду |
распара́ды |
| Т. |
распара́дай распара́даю |
распара́дамі |
| М. |
распара́дзе |
распара́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
распара́дак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распара́дак |
| Р. |
распара́дку |
| Д. |
распара́дку |
| В. |
распара́дак |
| Т. |
распара́дкам |
| М. |
распара́дку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распараджа́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распараджа́льнасць |
| Р. |
распараджа́льнасці |
| Д. |
распараджа́льнасці |
| В. |
распараджа́льнасць |
| Т. |
распараджа́льнасцю |
| М. |
распараджа́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
распараджа́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распараджа́льнік |
распараджа́льнікі |
| Р. |
распараджа́льніка |
распараджа́льнікаў |
| Д. |
распараджа́льніку |
распараджа́льнікам |
| В. |
распараджа́льніка |
распараджа́льнікаў |
| Т. |
распараджа́льнікам |
распараджа́льнікамі |
| М. |
распараджа́льніку |
распараджа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
распараджа́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распараджа́льніца |
распараджа́льніцы |
| Р. |
распараджа́льніцы |
распараджа́льніц |
| Д. |
распараджа́льніцы |
распараджа́льніцам |
| В. |
распараджа́льніцу |
распараджа́льніц |
| Т. |
распараджа́льніцай распараджа́льніцаю |
распараджа́льніцамі |
| М. |
распараджа́льніцы |
распараджа́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.