Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Вуго́льнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вуго́льнікі
Р. Вуго́льнікаў
Д. Вуго́льнікам
В. Вуго́льнікі
Т. Вуго́льнікамі
М. Вуго́льніках

вуго́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуго́льны вуго́льная вуго́льнае вуго́льныя
Р. вуго́льнага вуго́льнай
вуго́льнае		 вуго́льнага вуго́льных
Д. вуго́льнаму вуго́льнай вуго́льнаму вуго́льным
В. вуго́льны (неадуш.)
вуго́льнага (адуш.)		 вуго́льную вуго́льнае вуго́льныя (неадуш.)
вуго́льных (адуш.)
Т. вуго́льным вуго́льнай
вуго́льнаю		 вуго́льным вуго́льнымі
М. вуго́льным вуго́льнай вуго́льным вуго́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Вуго́льцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вуго́льцы
Р. Вуго́льцаў
Д. Вуго́льцам
В. Вуго́льцы
Т. Вуго́льцамі
М. Вуго́льцах

вуго́льчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вуго́льчык вуго́льчыкі
Р. вуго́льчыка вуго́льчыкаў
Д. вуго́льчыку вуго́льчыкам
В. вуго́льчык вуго́льчыкі
Т. вуго́льчыкам вуго́льчыкамі
М. вуго́льчыку вуго́льчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вуго́льшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вуго́льшчына
Р. Вуго́льшчыны
Д. Вуго́льшчыне
В. Вуго́льшчыну
Т. Вуго́льшчынай
Вуго́льшчынаю
М. Вуго́льшчыне

вуго́р

‘рыба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вуго́р вугры́
Р. вугра́ вугро́ў
Д. вугру́ вугра́м
В. вугра́ вугро́ў
Т. вугро́м вугра́мі
М. вугры́ вугра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

вуго́р

‘бугарок на скуры’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вуго́р вугры́
Р. вугра́ вугро́ў
Д. вугру́ вугра́м
В. вуго́р вугры́
Т. вугро́м вугра́мі
М. вугры́ вугра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

вуго́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуго́рскі вуго́рская вуго́рскае вуго́рскія
Р. вуго́рскага вуго́рскай
вуго́рскае		 вуго́рскага вуго́рскіх
Д. вуго́рскаму вуго́рскай вуго́рскаму вуго́рскім
В. вуго́рскі (неадуш.)
вуго́рскага (адуш.)		 вуго́рскую вуго́рскае вуго́рскія (неадуш.)
вуго́рскіх (адуш.)
Т. вуго́рскім вуго́рскай
вуго́рскаю		 вуго́рскім вуго́рскімі
М. вуго́рскім вуго́рскай вуго́рскім вуго́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

вуграва́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вуграва́тасць
Р. вуграва́тасці
Д. вуграва́тасці
В. вуграва́тасць
Т. вуграва́тасцю
М. вуграва́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вуграва́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуграва́ты вуграва́тая вуграва́тае вуграва́тыя
Р. вуграва́тага вуграва́тай
вуграва́тае		 вуграва́тага вуграва́тых
Д. вуграва́таму вуграва́тай вуграва́таму вуграва́тым
В. вуграва́ты (неадуш.)
вуграва́тага (адуш.)		 вуграва́тую вуграва́тае вуграва́тыя (неадуш.)
вуграва́тых (адуш.)
Т. вуграва́тым вуграва́тай
вуграва́таю		 вуграва́тым вуграва́тымі
М. вуграва́тым вуграва́тай вуграва́тым вуграва́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.