даво́дзіць
‘прыводзіць, праводзіць, абавязваць, падганяць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даво́джу |
даво́дзім |
| 2-я ас. |
даво́дзіш |
даво́дзіце |
| 3-я ас. |
даво́дзіць |
даво́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
даво́дзіў |
даво́дзілі |
| ж. |
даво́дзіла |
| н. |
даво́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даво́дзь |
даво́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даво́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
даво́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даво́дка |
| Р. |
даво́дкі |
| Д. |
даво́дцы |
| В. |
даво́дку |
| Т. |
даво́дкай даво́дкаю |
| М. |
даво́дцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даво́дчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даво́дчык |
даво́дчыкі |
| Р. |
даво́дчыка |
даво́дчыкаў |
| Д. |
даво́дчыку |
даво́дчыкам |
| В. |
даво́дчык |
даво́дчыкі |
| Т. |
даво́дчыкам |
даво́дчыкамі |
| М. |
даво́дчыку |
даво́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
даво́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даво́з |
| Р. |
даво́зу |
| Д. |
даво́зу |
| В. |
даво́з |
| Т. |
даво́зам |
| М. |
даво́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
даво́зіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
даво́зіцца |
даво́зяцца |
| Прошлы час |
| м. |
даво́зіўся |
даво́зіліся |
| ж. |
даво́зілася |
| н. |
даво́зілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
даво́зіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даво́жу |
даво́зім |
| 2-я ас. |
даво́зіш |
даво́зіце |
| 3-я ас. |
даво́зіць |
даво́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
даво́зіў |
даво́зілі |
| ж. |
даво́зіла |
| н. |
даво́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даво́зь |
даво́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даво́зячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даво́лі
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| даво́лі |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даво́ліцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даво́люся |
даво́лімся |
| 2-я ас. |
даво́лішся |
даво́ліцеся |
| 3-я ас. |
даво́ліцца |
даво́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
даво́ліўся |
даво́ліліся |
| ж. |
даво́лілася |
| н. |
даво́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даво́лься |
даво́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даво́лячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.