Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

Каро́цькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каро́цькі
Р. Каро́цек
Каро́цькаў
Д. Каро́цькам
В. Каро́цькі
Т. Каро́цькамі
М. Каро́цьках

ка́рп

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́рп ка́рпы
Р. ка́рпа ка́рпаў
Д. ка́рпу ка́рпам
В. ка́рпа ка́рпаў
Т. ка́рпам ка́рпамі
М. ка́рпе ка́рпах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ка́рпавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ка́рпавічы
Р. Ка́рпавіч
Ка́рпавічаў
Д. Ка́рпавічам
В. Ка́рпавічы
Т. Ка́рпавічамі
М. Ка́рпавічах

Карпаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карпаві́чы
Р. Карпаві́ч
Карпаві́чаў
Д. Карпаві́чам
В. Карпаві́чы
Т. Карпаві́чамі
М. Карпаві́чах

ка́рпавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рпавы ка́рпавая ка́рпавае ка́рпавыя
Р. ка́рпавага ка́рпавай
ка́рпавае		 ка́рпавага ка́рпавых
Д. ка́рпаваму ка́рпавай ка́рпаваму ка́рпавым
В. ка́рпавы (неадуш.)
ка́рпавага (адуш.)		 ка́рпавую ка́рпавае ка́рпавыя (неадуш.)
ка́рпавых (адуш.)
Т. ка́рпавым ка́рпавай
ка́рпаваю		 ка́рпавым ка́рпавымі
М. ка́рпавым ка́рпавай ка́рпавым ка́рпавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́рпавыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. ка́рпавыя
Р. ка́рпавых
Д. ка́рпавым
В. ка́рпавых
Т. ка́рпавымі
М. ка́рпавых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

карпае́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карпае́д карпае́ды
Р. карпае́да карпае́даў
Д. карпае́ду карпае́дам
В. карпае́да карпае́даў
Т. карпае́дам карпае́дамі
М. карпае́дзе карпае́дах

Крыніцы: piskunou2012.

карпазу́бы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карпазу́бы карпазу́бая карпазу́бае карпазу́быя
Р. карпазу́бага карпазу́бай
карпазу́бае		 карпазу́бага карпазу́бых
Д. карпазу́баму карпазу́бай карпазу́баму карпазу́бым
В. карпазу́бы (неадуш.)
карпазу́бага (адуш.)		 карпазу́бую карпазу́бае карпазу́быя (неадуш.)
карпазу́бых (адуш.)
Т. карпазу́бым карпазу́бай
карпазу́баю		 карпазу́бым карпазу́бымі
М. карпазу́бым карпазу́бай карпазу́бым карпазу́бых

Крыніцы: piskunou2012.

карпаідэ́я

‘марскі вожык’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карпаідэ́я карпаідэ́і
Р. карпаідэ́і карпаідэ́й
Д. карпаідэ́і карпаідэ́ям
В. карпаідэ́ю карпаідэ́й
Т. карпаідэ́яй
карпаідэ́яю		 карпаідэ́ямі
М. карпаідэ́і карпаідэ́ях

Крыніцы: piskunou2012.

карпалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карпалагі́чны карпалагі́чная карпалагі́чнае карпалагі́чныя
Р. карпалагі́чнага карпалагі́чнай
карпалагі́чнае		 карпалагі́чнага карпалагі́чных
Д. карпалагі́чнаму карпалагі́чнай карпалагі́чнаму карпалагі́чным
В. карпалагі́чны (неадуш.)
карпалагі́чнага (адуш.)		 карпалагі́чную карпалагі́чнае карпалагі́чныя (неадуш.)
карпалагі́чных (адуш.)
Т. карпалагі́чным карпалагі́чнай
карпалагі́чнаю		 карпалагі́чным карпалагі́чнымі
М. карпалагі́чным карпалагі́чнай карпалагі́чным карпалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.