Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

глу́хнуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. глу́хну глу́хнем
2-я ас. глу́хнеш глу́хнеце
3-я ас. глу́хне глу́хнуць
Прошлы час
м. глу́х глу́хлі
ж. глу́хла
н. -
Дзеепрыслоўе
цяп. час глу́хнучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глухо́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Глухо́е
Р. Глухо́га
Д. Глухо́му
В. Глухо́е
Т. Глухі́м
М. Глухі́м

глухо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. глухо́та
Р. глухо́ты
Д. глухо́це
В. глухо́ту
Т. глухо́тай
глухо́таю
М. глухо́це

Крыніцы: piskunou2012.

Глухо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Глухо́ўшчына
Р. Глухо́ўшчыны
Д. Глухо́ўшчыне
В. Глухо́ўшчыну
Т. Глухо́ўшчынай
Глухо́ўшчынаю
М. Глухо́ўшчыне

глу́хскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глу́хскі глу́хская глу́хскае глу́хскія
Р. глу́хскага глу́хскай
глу́хскае		 глу́хскага глу́хскіх
Д. глу́хскаму глу́хскай глу́хскаму глу́хскім
В. глу́хскі (неадуш.)
глу́хскага (адуш.)		 глу́хскую глу́хскае глу́хскія (неадуш.)
глу́хскіх (адуш.)
Т. глу́хскім глу́хскай
глу́хскаю		 глу́хскім глу́хскімі
М. глу́хскім глу́хскай глу́хскім глу́хскіх

Крыніцы: piskunou2012.

глу́ш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. глу́ш
Р. глушы́
Д. глушы́
В. глу́ш
Т. глу́шшу
М. глушы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глу́ша

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Глу́ша
Р. Глу́шы
Д. Глу́шы
В. Глу́шу
Т. Глу́шай
Глу́шаю
М. Глу́шы

глуша́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глуша́к глуша́кі
Р. глуша́ка глуша́коў
Д. глуша́ку глуша́кам
В. глуша́ка глуша́коў
Т. глуша́ком глуша́камі
М. глуша́ку глуша́ках

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

глуша́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глуша́к глуша́кі
Р. глуша́ка глуша́коў
Д. глуша́ку глуша́кам
В. глуша́ка глуша́коў
Т. глуша́ком глуша́камі
М. глуша́ку глуша́ках

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

глушанё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. глушанё́ глушаня́ты
Р. глушаня́ці глушаня́т
Д. глушаня́ці глушаня́там
В. глушанё́ глушаня́т
Т. глушанё́м глушаня́тамі
М. глушаня́ці глушаня́тах

Іншыя варыянты: глушаня́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.