Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

ка́рніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рніцкі ка́рніцкая ка́рніцкае ка́рніцкія
Р. ка́рніцкага ка́рніцкай
ка́рніцкае		 ка́рніцкага ка́рніцкіх
Д. ка́рніцкаму ка́рніцкай ка́рніцкаму ка́рніцкім
В. ка́рніцкі
ка́рніцкага		 ка́рніцкую ка́рніцкае ка́рніцкія
ка́рніцкіх
Т. ка́рніцкім ка́рніцкай
ка́рніцкаю		 ка́рніцкім ка́рніцкімі
М. ка́рніцкім ка́рніцкай ка́рніцкім ка́рніцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

Карні́чае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Карні́чае
Р. Карні́чага
Д. Карні́чаму
В. Карні́чае
Т. Карні́чым
М. Карні́чым

карнішо́н

‘маленькі агурок’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карнішо́н карнішо́ны
Р. карнішо́на карнішо́наў
Д. карнішо́ну карнішо́нам
В. карнішо́н карнішо́ны
Т. карнішо́нам карнішо́намі
М. карнішо́не карнішо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карнішо́н

‘сорт’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карнішо́н
Р. карнішо́ну
Д. карнішо́ну
В. карнішо́н
Т. карнішо́нам
М. карнішо́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карнішо́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карнішо́нны карнішо́нная карнішо́ннае карнішо́нныя
Р. карнішо́ннага карнішо́ннай
карнішо́ннае		 карнішо́ннага карнішо́нных
Д. карнішо́ннаму карнішо́ннай карнішо́ннаму карнішо́нным
В. карнішо́нны
карнішо́ннага		 карнішо́нную карнішо́ннае карнішо́нныя
карнішо́нных
Т. карнішо́нным карнішо́ннай
карнішо́ннаю		 карнішо́нным карнішо́ннымі
М. карнішо́нным карнішо́ннай карнішо́нным карнішо́нных

Крыніцы: tsblm1996.

карнуэ́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карнуэ́льскі карнуэ́льская карнуэ́льскае карнуэ́льскія
Р. карнуэ́льскага карнуэ́льскай
карнуэ́льскае		 карнуэ́льскага карнуэ́льскіх
Д. карнуэ́льскаму карнуэ́льскай карнуэ́льскаму карнуэ́льскім
В. карнуэ́льскі (неадуш.)
карнуэ́льскага (адуш.)		 карнуэ́льскую карнуэ́льскае карнуэ́льскія (неадуш.)
карнуэ́льскіх (адуш.)
Т. карнуэ́льскім карнуэ́льскай
карнуэ́льскаю		 карнуэ́льскім карнуэ́льскімі
М. карнуэ́льскім карнуэ́льскай карнуэ́льскім карнуэ́льскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рны ка́рная ка́рнае ка́рныя
Р. ка́рнага ка́рнай
ка́рнае		 ка́рнага ка́рных
Д. ка́рнаму ка́рнай ка́рнаму ка́рным
В. ка́рны (неадуш.)
ка́рнага (адуш.)		 ка́рную ка́рнае ка́рныя (неадуш.)
ка́рных (адуш.)
Т. ка́рным ка́рнай
ка́рнаю		 ка́рным ка́рнымі
М. ка́рным ка́рнай ка́рным ка́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карню́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карню́ткі
Р. Карню́так
Карню́ткаў
Д. Карню́ткам
В. Карню́ткі
Т. Карню́ткамі
М. Карню́тках

карняві́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карняві́шча карняві́шчы
Р. карняві́шча карняві́шчаў
карняві́шч
Д. карняві́шчу карняві́шчам
В. карняві́шча карняві́шчы
Т. карняві́шчам карняві́шчамі
М. карняві́шчы карняві́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Каро́бавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каро́бавічы
Р. Каро́бавіч
Каро́бавічаў
Д. Каро́бавічам
В. Каро́бавічы
Т. Каро́бавічамі
М. Каро́бавічах