раско́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| раско́льнік | раско́льнікі | |
| раско́льніка | раско́льнікаў | |
| раско́льніку | раско́льнікам | |
| раско́льніка | раско́льнікаў | |
| раско́льнікам | раско́льнікамі | |
| раско́льніку | раско́льніках |
Крыніцы:
раско́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| раско́льнік | раско́льнікі | |
| раско́льніка | раско́льнікаў | |
| раско́льніку | раско́льнікам | |
| раско́льніка | раско́льнікаў | |
| раско́льнікам | раско́льнікамі | |
| раско́льніку | раско́льніках |
Крыніцы:
раско́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| раско́льніца | раско́льніцы | |
| раско́льніцы | раско́льніц | |
| раско́льніцы | раско́льніцам | |
| раско́льніцу | раско́льніц | |
| раско́льніцай раско́льніцаю |
раско́льніцамі | |
| раско́льніцы | раско́льніцах |
Крыніцы:
раско́льніцкі
прыметнік, адносны
| раско́льніцкі | раско́льніцкая | раско́льніцкае | раско́льніцкія | |
| раско́льніцкага | раско́льніцкай раско́льніцкае |
раско́льніцкага | раско́льніцкіх | |
| раско́льніцкаму | раско́льніцкай | раско́льніцкаму | раско́льніцкім | |
| раско́льніцкі ( раско́льніцкага ( |
раско́льніцкую | раско́льніцкае | раско́льніцкія ( раско́льніцкіх ( |
|
| раско́льніцкім | раско́льніцкай раско́льніцкаю |
раско́льніцкім | раско́льніцкімі | |
| раско́льніцкім | раско́льніцкай | раско́льніцкім | раско́льніцкіх | |
Крыніцы:
раско́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| раско́льніцтва | |
| раско́льніцтва | |
| раско́льніцтву | |
| раско́льніцтва | |
| раско́льніцтвам | |
| раско́льніцтве |
Крыніцы:
раско́льны
прыметнік, якасны
| раско́льны | раско́льная | раско́льнае | раско́льныя | |
| раско́льнага | раско́льнай раско́льнае |
раско́льнага | раско́льных | |
| раско́льнаму | раско́льнай | раско́льнаму | раско́льным | |
| раско́льны ( раско́льнага ( |
раско́льную | раско́льнае | раско́льныя ( раско́льных ( |
|
| раско́льным | раско́льнай раско́льнаю |
раско́льным | раско́льнымі | |
| раско́льным | раско́льнай | раско́льным | раско́льных | |
Крыніцы:
раско́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| раско́п | |
| раско́пу | |
| раско́пу | |
| раско́п | |
| раско́пам | |
| раско́пе |
Крыніцы:
раско́паны
прыметнік, адносны
| раско́паны | раско́паная | раско́панае | раско́паныя | |
| раско́панага | раско́панай раско́панае |
раско́панага | раско́паных | |
| раско́панаму | раско́панай | раско́панаму | раско́паным | |
| раско́паны раско́панага |
раско́паную | раско́панае | раско́паныя раско́паных |
|
| раско́паным | раско́панай раско́панаю |
раско́паным | раско́панымі | |
| раско́паным | раско́панай | раско́паным | раско́паных | |
Крыніцы:
раско́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| раско́паны | раско́паная | раско́панае | раско́паныя | |
| раско́панага | раско́панай раско́панае |
раско́панага | раско́паных | |
| раско́панаму | раско́панай | раско́панаму | раско́паным | |
| раско́паны раско́панага |
раско́паную | раско́панае | раско́паныя раско́паных |
|
| раско́паным | раско́панай раско́панаю |
раско́паным | раско́панымі | |
| раско́паным | раско́панай | раско́паным | раско́паных | |
Кароткая форма: раско́пана.
Крыніцы:
раско́пачны
прыметнік, адносны
| раско́пачны | раско́пачная | раско́пачнае | раско́пачныя | |
| раско́пачнага | раско́пачнай раско́пачнае |
раско́пачнага | раско́пачных | |
| раско́пачнаму | раско́пачнай | раско́пачнаму | раско́пачным | |
| раско́пачны ( раско́пачнага ( |
раско́пачную | раско́пачнае | раско́пачныя ( раско́пачных ( |
|
| раско́пачным | раско́пачнай раско́пачнаю |
раско́пачным | раско́пачнымі | |
| раско́пачным | раско́пачнай | раско́пачным | раско́пачных | |
Крыніцы:
раско́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| раско́пванне | |
| раско́пвання | |
| раско́пванню | |
| раско́пванне | |
| раско́пваннем | |
| раско́пванні |
Крыніцы: