падко́лінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падко́лінка |
падко́лінкі |
| Р. |
падко́лінкі |
падко́лінак |
| Д. |
падко́лінцы |
падко́лінкам |
| В. |
падко́лінку |
падко́лінкі |
| Т. |
падко́лінкай падко́лінкаю |
падко́лінкамі |
| М. |
падко́лінцы |
падко́лінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
падко́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падко́лка |
| Р. |
падко́лкі |
| Д. |
падко́лцы |
| В. |
падко́лку |
| Т. |
падко́лкай падко́лкаю |
| М. |
падко́лцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падко́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падко́льнік |
падко́льнікі |
| Р. |
падко́льніка |
падко́льнікаў |
| Д. |
падко́льніку |
падко́льнікам |
| В. |
падко́льніка |
падко́льнікаў |
| Т. |
падко́льнікам |
падко́льнікамі |
| М. |
падко́льніку |
падко́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
падко́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падко́п |
падко́пы |
| Р. |
падко́пу |
падко́паў |
| Д. |
падко́пу |
падко́пам |
| В. |
падко́п |
падко́пы |
| Т. |
падко́пам |
падко́памі |
| М. |
падко́пе |
падко́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падко́паны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падко́паны |
падко́паная |
падко́панае |
падко́паныя |
| Р. |
падко́панага |
падко́панай падко́панае |
падко́панага |
падко́паных |
| Д. |
падко́панаму |
падко́панай |
падко́панаму |
падко́паным |
| В. |
падко́паны (неадуш.) падко́панага (адуш.) |
падко́паную |
падко́панае |
падко́паныя (неадуш.) падко́паных (адуш.) |
| Т. |
падко́паным |
падко́панай падко́панаю |
падко́паным |
падко́панымі |
| М. |
падко́паным |
падко́панай |
падко́паным |
падко́паных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падко́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падко́паны |
падко́паная |
падко́панае |
падко́паныя |
| Р. |
падко́панага |
падко́панай падко́панае |
падко́панага |
падко́паных |
| Д. |
падко́панаму |
падко́панай |
падко́панаму |
падко́паным |
| В. |
падко́паны (неадуш.) падко́панага (адуш.) |
падко́паную |
падко́панае |
падко́паныя (неадуш.) падко́паных (адуш.) |
| Т. |
падко́паным |
падко́панай падко́панаю |
падко́паным |
падко́панымі |
| М. |
падко́паным |
падко́панай |
падко́паным |
падко́паных |
Кароткая форма: падко́пана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падко́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падко́пванне |
| Р. |
падко́пвання |
| Д. |
падко́пванню |
| В. |
падко́пванне |
| Т. |
падко́пваннем |
| М. |
падко́пванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падко́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падко́пваюся |
падко́пваемся |
| 2-я ас. |
падко́пваешся |
падко́пваецеся |
| 3-я ас. |
падко́пваецца |
падко́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
падко́пваўся |
падко́пваліся |
| ж. |
падко́пвалася |
| н. |
падко́пвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падко́пвайся |
падко́пвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падко́пваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.