Сенічаня́та
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сенічаня́та |
| Р. |
Сенічаня́т Сенічаня́таў |
| Д. |
Сенічаня́там |
| В. |
Сенічаня́та |
| Т. |
Сенічаня́тамі |
| М. |
Сенічаня́тах |
Се́нкаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Се́нкаўшчына |
| Р. |
Се́нкаўшчыны |
| Д. |
Се́нкаўшчыне |
| В. |
Се́нкаўшчыну |
| Т. |
Се́нкаўшчынай Се́нкаўшчынаю |
| М. |
Се́нкаўшчыне |
Сенкіня́ты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сенкіня́ты |
| Р. |
Сенкіня́т Сенкіня́таў |
| Д. |
Сенкіня́там |
| В. |
Сенкіня́ты |
| Т. |
Сенкіня́тамі |
| М. |
Сенкіня́тах |
Се́нна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Се́нна |
| Р. |
Се́нна |
| Д. |
Се́нну |
| В. |
Се́нна |
| Т. |
Се́ннам |
| М. |
Се́нне |
се́нненскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
се́нненскі |
се́нненская |
се́нненскае |
се́нненскія |
| Р. |
се́нненскага |
се́нненскай се́нненскае |
се́нненскага |
се́нненскіх |
| Д. |
се́нненскаму |
се́нненскай |
се́нненскаму |
се́нненскім |
| В. |
се́нненскі (неадуш.) се́нненскага (адуш.) |
се́нненскую |
се́нненскае |
се́нненскія (неадуш.) се́нненскіх (адуш.) |
| Т. |
се́нненскім |
се́нненскай се́нненскаю |
се́нненскім |
се́нненскімі |
| М. |
се́нненскім |
се́нненскай |
се́нненскім |
се́нненскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
сенніко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сенніко́вы |
сенніко́вая |
сенніко́вае |
сенніко́выя |
| Р. |
сенніко́вага |
сенніко́вай сенніко́вае |
сенніко́вага |
сенніко́вых |
| Д. |
сенніко́ваму |
сенніко́вай |
сенніко́ваму |
сенніко́вым |
| В. |
сенніко́вы (неадуш.) сенніко́вага (адуш.) |
сенніко́вую |
сенніко́вае |
сенніко́выя (неадуш.) сенніко́вых (адуш.) |
| Т. |
сенніко́вым |
сенніко́вай сенніко́ваю |
сенніко́вым |
сенніко́вымі |
| М. |
сенніко́вым |
сенніко́вай |
сенніко́вым |
сенніко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сеннічо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сеннічо́к |
сеннічкі́ |
| Р. |
сеннічка́ |
сеннічко́ў |
| Д. |
сеннічку́ |
сеннічка́м |
| В. |
сеннічо́к |
сеннічкі́ |
| Т. |
сеннічко́м |
сеннічка́мі |
| М. |
сеннічку́ |
сеннічка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
се́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
се́нны |
се́нная |
се́ннае |
се́нныя |
| Р. |
се́ннага |
се́ннай се́ннае |
се́ннага |
се́нных |
| Д. |
се́ннаму |
се́ннай |
се́ннаму |
се́нным |
| В. |
се́нны (неадуш.) се́ннага (адуш.) |
се́нную |
се́ннае |
се́нныя (неадуш.) се́нных (адуш.) |
| Т. |
се́нным |
се́ннай се́ннаю |
се́нным |
се́ннымі |
| М. |
се́нным |
се́ннай |
се́нным |
се́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.