карбані́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карбані́т |
| Р. |
карбані́ту |
| Д. |
карбані́ту |
| В. |
карбані́т |
| Т. |
карбані́там |
| М. |
карбані́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Карбано́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карбано́ўшчына |
| Р. |
Карбано́ўшчыны |
| Д. |
Карбано́ўшчыне |
| В. |
Карбано́ўшчыну |
| Т. |
Карбано́ўшчынай Карбано́ўшчынаю |
| М. |
Карбано́ўшчыне |
карбапла́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карбапла́ст |
карбапла́сты |
| Р. |
карбапла́сту |
карбапла́стаў |
| Д. |
карбапла́сту |
карбапла́стам |
| В. |
карбапла́ст |
карбапла́сты |
| Т. |
карбапла́стам |
карбапла́стамі |
| М. |
карбапла́сце |
карбапла́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбара́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карбара́н |
карбара́ны |
| Р. |
карбара́ну |
карбара́наў |
| Д. |
карбара́ну |
карбара́нам |
| В. |
карбара́н |
карбара́ны |
| Т. |
карбара́нам |
карбара́намі |
| М. |
карбара́не |
карбара́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карбару́нд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карбару́нд |
| Р. |
карбару́нду |
| Д. |
карбару́нду |
| В. |
карбару́нд |
| Т. |
карбару́ндам |
| М. |
карбару́ндзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
карбару́ндавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карбару́ндавы |
карбару́ндавая |
карбару́ндавае |
карбару́ндавыя |
| Р. |
карбару́ндавага |
карбару́ндавай карбару́ндавае |
карбару́ндавага |
карбару́ндавых |
| Д. |
карбару́ндаваму |
карбару́ндавай |
карбару́ндаваму |
карбару́ндавым |
| В. |
карбару́ндавы (неадуш.) карбару́ндавага (адуш.) |
карбару́ндавую |
карбару́ндавае |
карбару́ндавыя (неадуш.) карбару́ндавых (адуш.) |
| Т. |
карбару́ндавым |
карбару́ндавай карбару́ндаваю |
карбару́ндавым |
карбару́ндавымі |
| М. |
карбару́ндавым |
карбару́ндавай |
карбару́ндавым |
карбару́ндавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
карба́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карба́с |
карба́сы |
| Р. |
карба́са |
карба́саў |
| Д. |
карба́су |
карба́сам |
| В. |
карба́с |
карба́сы |
| Т. |
карба́сам |
карба́самі |
| М. |
карба́се |
карба́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карба́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карба́сны |
карба́сная |
карба́снае |
карба́сныя |
| Р. |
карба́снага |
карба́снай карба́снае |
карба́снага |
карба́сных |
| Д. |
карба́снаму |
карба́снай |
карба́снаму |
карба́сным |
| В. |
карба́сны (неадуш.) карба́снага (адуш.) |
карба́сную |
карба́снае |
карба́сныя (неадуш.) карба́сных (адуш.) |
| Т. |
карба́сным |
карба́снай карба́снаю |
карба́сным |
карба́снымі |
| М. |
карба́сным |
карба́снай |
карба́сным |
карба́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Карбато́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карбато́ўка |
| Р. |
Карбато́ўкі |
| Д. |
Карбато́ўцы |
| В. |
Карбато́ўку |
| Т. |
Карбато́ўкай Карбато́ўкаю |
| М. |
Карбато́ўцы |