піры́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піры́тавы |
піры́тавая |
піры́тавае |
піры́тавыя |
| Р. |
піры́тавага |
піры́тавай піры́тавае |
піры́тавага |
піры́тавых |
| Д. |
піры́таваму |
піры́тавай |
піры́таваму |
піры́тавым |
| В. |
піры́тавы (неадуш.) піры́тавага (адуш.) |
піры́тавую |
піры́тавае |
піры́тавыя (неадуш.) піры́тавых (адуш.) |
| Т. |
піры́тавым |
піры́тавай піры́таваю |
піры́тавым |
піры́тавымі |
| М. |
піры́тавым |
піры́тавай |
піры́тавым |
піры́тавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
піры́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піры́тны |
піры́тная |
піры́тнае |
піры́тныя |
| Р. |
піры́тнага |
піры́тнай піры́тнае |
піры́тнага |
піры́тных |
| Д. |
піры́тнаму |
піры́тнай |
піры́тнаму |
піры́тным |
| В. |
піры́тны (неадуш.) піры́тнага (адуш.) |
піры́тную |
піры́тнае |
піры́тныя (неадуш.) піры́тных (адуш.) |
| Т. |
піры́тным |
піры́тнай піры́тнаю |
піры́тным |
піры́тнымі |
| М. |
піры́тным |
піры́тнай |
піры́тным |
піры́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
піры́хій
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
піры́хій |
піры́хіі |
| Р. |
піры́хія |
піры́хіяў |
| Д. |
піры́хію |
піры́хіям |
| В. |
піры́хій |
піры́хіі |
| Т. |
піры́хіем |
піры́хіямі |
| М. |
піры́хіі |
піры́хіях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пірэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пірэ́вічы |
| Р. |
Пірэ́віч Пірэ́вічаў |
| Д. |
Пірэ́вічам |
| В. |
Пірэ́вічы |
| Т. |
Пірэ́вічамі |
| М. |
Пірэ́вічах |
пірэнаміцэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пірэнаміцэ́т |
пірэнаміцэ́ты |
| Р. |
пірэнаміцэ́та |
пірэнаміцэ́таў |
| Д. |
пірэнаміцэ́ту |
пірэнаміцэ́там |
| В. |
пірэнаміцэ́т |
пірэнаміцэ́ты |
| Т. |
пірэнаміцэ́там |
пірэнаміцэ́тамі |
| М. |
пірэнаміцэ́це |
пірэнаміцэ́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пірэне́і
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пірэне́і |
| Р. |
Пірэне́й Пірэне́яў |
| Д. |
Пірэне́ям |
| В. |
Пірэне́і |
| Т. |
Пірэне́ямі |
| М. |
Пірэне́ях |
пірэно́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пірэно́ід |
пірэно́іды |
| Р. |
пірэно́іда |
пірэно́ідаў |
| Д. |
пірэно́іду |
пірэно́ідам |
| В. |
пірэно́ід |
пірэно́іды |
| Т. |
пірэно́ідам |
пірэно́ідамі |
| М. |
пірэно́ідзе |
пірэно́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.