Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б г е ё ж з і к л н о р с у х ц ш ы э ю я ’

а б в г д е ё ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш э ю я

Маняві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Маняві́чы
Р.	Маняві́ч Маняві́чаў
Д.	Маняві́чам
В.	Маняві́чы
Т.	Маняві́чамі
М.	Маняві́чах

Маняко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Маняко́ва
Р.	Маняко́ва
Д.	Маняко́ву
В.	Маняко́ва
Т.	Маняко́вам
М.	Маняко́ве