Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

мажны́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мажны́ мажна́я мажно́е мажны́я
Р. мажно́га мажно́й
мажно́е		 мажно́га мажны́х
Д. мажно́му мажно́й мажно́му мажны́м
В. мажны́ (неадуш.)
мажно́га (адуш.)		 мажну́ю мажно́е мажны́я (неадуш.)
мажны́х (адуш.)
Т. мажны́м мажно́й
мажно́ю		 мажны́м мажны́мі
М. мажны́м мажно́й мажны́м мажны́х

Іншыя варыянты: ма́жны.

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ма́жны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́жны ма́жная ма́жнае ма́жныя
Р. ма́жнага ма́жнай
ма́жнае		 ма́жнага ма́жных
Д. ма́жнаму ма́жнай ма́жнаму ма́жным
В. ма́жнага (адуш.) ма́жную ма́жнае ма́жных (адуш.)
Т. ма́жным ма́жнай
ма́жнаю		 ма́жным ма́жнымі
М. ма́жным ма́жнай ма́жным ма́жных

Іншыя варыянты: мажны́.

Крыніцы: krapivabr2012.

мажню́сенька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
мажню́сенька - -

Крыніцы: piskunou2012.

мажню́сенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мажню́сенькі мажню́сенькая мажню́сенькае мажню́сенькія
Р. мажню́сенькага мажню́сенькай
мажню́сенькае		 мажню́сенькага мажню́сенькіх
Д. мажню́сенькаму мажню́сенькай мажню́сенькаму мажню́сенькім
В. мажню́сенькі (неадуш.)
мажню́сенькага (адуш.)		 мажню́сенькую мажню́сенькае мажню́сенькія (неадуш.)
мажню́сенькіх (адуш.)
Т. мажню́сенькім мажню́сенькай
мажню́сенькаю		 мажню́сенькім мажню́сенькімі
М. мажню́сенькім мажню́сенькай мажню́сенькім мажню́сенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

мажо́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мажо́р мажо́ры
Р. мажо́ра мажо́раў
Д. мажо́ру мажо́рам
В. мажо́ра мажо́раў
Т. мажо́рам мажо́рамі
М. мажо́ру мажо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мажо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мажо́р
Р. мажо́ру
Д. мажо́ру
В. мажо́р
Т. мажо́рам
М. мажо́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мажораміно́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мажораміно́р
Р. мажораміно́ру
Д. мажораміно́ру
В. мажораміно́р
Т. мажораміно́рам
М. мажораміно́ры

Крыніцы: piskunou2012.

мажораміно́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мажораміно́рны мажораміно́рная мажораміно́рнае мажораміно́рныя
Р. мажораміно́рнага мажораміно́рнай
мажораміно́рнае		 мажораміно́рнага мажораміно́рных
Д. мажораміно́рнаму мажораміно́рнай мажораміно́рнаму мажораміно́рным
В. мажораміно́рны (неадуш.)
мажораміно́рнага (адуш.)		 мажораміно́рную мажораміно́рнае мажораміно́рныя (неадуш.)
мажораміно́рных (адуш.)
Т. мажораміно́рным мажораміно́рнай
мажораміно́рнаю		 мажораміно́рным мажораміно́рнымі
М. мажораміно́рным мажораміно́рнай мажораміно́рным мажораміно́рных

Крыніцы: piskunou2012.

мажо́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
мажо́рна мажо́рней -

Крыніцы: piskunou2012.

мажо́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мажо́рнасць
Р. мажо́рнасці
Д. мажо́рнасці
В. мажо́рнасць
Т. мажо́рнасцю
М. мажо́рнасці

Крыніцы: piskunou2012.