Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прудня́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Прудо́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

прудо́наўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прудо́наўскі	прудо́наўская	прудо́наўскае	прудо́наўскія
Р.	прудо́наўскага	прудо́наўскай прудо́наўскае	прудо́наўскага	прудо́наўскіх
Д.	прудо́наўскаму	прудо́наўскай	прудо́наўскаму	прудо́наўскім
В.	прудо́наўскі (неадуш.) прудо́наўскага (адуш.)	прудо́наўскую	прудо́наўскае	прудо́наўскія (неадуш.) прудо́наўскіх (адуш.)
Т.	прудо́наўскім	прудо́наўскай прудо́наўскаю	прудо́наўскім	прудо́наўскімі
М.	прудо́наўскім	прудо́наўскай	прудо́наўскім	прудо́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Прудо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

прудо́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прудо́цкі	прудо́цкая	прудо́цкае	прудо́цкія
Р.	прудо́цкага	прудо́цкай прудо́цкае	прудо́цкага	прудо́цкіх
Д.	прудо́цкаму	прудо́цкай	прудо́цкаму	прудо́цкім
В.	прудо́цкі (неадуш.) прудо́цкага (адуш.)	прудо́цкую	прудо́цкае	прудо́цкія (неадуш.) прудо́цкіх (адуш.)
Т.	прудо́цкім	прудо́цкай прудо́цкаю	прудо́цкім	прудо́цкімі
М.	прудо́цкім	прудо́цкай	прудо́цкім	прудо́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Прудцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Пруды́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

прудэнцыя́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прудэнцыя́льны	прудэнцыя́льная	прудэнцыя́льнае	прудэнцыя́льныя
Р.	прудэнцыя́льнага	прудэнцыя́льнай прудэнцыя́льнае	прудэнцыя́льнага	прудэнцыя́льных
Д.	прудэнцыя́льнаму	прудэнцыя́льнай	прудэнцыя́льнаму	прудэнцыя́льным
В.	прудэнцыя́льны (неадуш.) прудэнцыя́льнага (адуш.)	прудэнцыя́льную	прудэнцыя́льнае	прудэнцыя́льныя (неадуш.) прудэнцыя́льных (адуш.)
Т.	прудэнцыя́льным	прудэнцыя́льнай прудэнцыя́льнаю	прудэнцыя́льным	прудэнцыя́льнымі
М.	прудэнцыя́льным	прудэнцыя́льнай	прудэнцыя́льным	прудэнцыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Пружа́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

пружа́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пружа́нскі	пружа́нская	пружа́нскае	пружа́нскія
Р.	пружа́нскага	пружа́нскай пружа́нскае	пружа́нскага	пружа́нскіх
Д.	пружа́нскаму	пружа́нскай	пружа́нскаму	пружа́нскім
В.	пружа́нскі (неадуш.) пружа́нскага (адуш.)	пружа́нскую	пружа́нскае	пружа́нскія (неадуш.) пружа́нскіх (адуш.)
Т.	пружа́нскім	пружа́нскай пружа́нскаю	пружа́нскім	пружа́нскімі
М.	пружа́нскім	пружа́нскай	пружа́нскім	пружа́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Verbum