Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Кара́цк

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кара́цк
Р. Кара́цка
Д. Кара́цку
В. Кара́цк
Т. Кара́цкам
М. Кара́цку

кара́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кара́юся кара́емся
2-я ас. кара́ешся кара́ецеся
3-я ас. кара́ецца кара́юцца
Прошлы час
м. кара́ўся кара́ліся
ж. кара́лася
н. кара́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час кара́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кара́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кара́ю кара́ем
2-я ас. кара́еш кара́еце
3-я ас. кара́е кара́юць
Прошлы час
м. кара́ў кара́лі
ж. кара́ла
н. кара́ла
Загадны лад
2-я ас. кара́й кара́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кара́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карацю́сенька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
карацю́сенька - -

Крыніцы: piskunou2012.

карацю́сенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карацю́сенькі карацю́сенькая карацю́сенькае карацю́сенькія
Р. карацю́сенькага карацю́сенькай
карацю́сенькае
карацю́сенькага карацю́сенькіх
Д. карацю́сенькаму карацю́сенькай карацю́сенькаму карацю́сенькім
В. карацю́сенькі (неадуш.)
карацю́сенькага (адуш.)
карацю́сенькую карацю́сенькае карацю́сенькія (неадуш.)
карацю́сенькіх (адуш.)
Т. карацю́сенькім карацю́сенькай
карацю́сенькаю
карацю́сенькім карацю́сенькімі
М. карацю́сенькім карацю́сенькай карацю́сенькім карацю́сенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

карацю́ткі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карацю́ткі карацю́ткая карацю́ткае карацю́ткія
Р. карацю́ткага карацю́ткай
карацю́ткае
карацю́ткага карацю́ткіх
Д. карацю́ткаму карацю́ткай карацю́ткаму карацю́ткім
В. карацю́ткі (неадуш.)
карацю́ткага (адуш.)
карацю́ткую карацю́ткае карацю́ткія (неадуш.)
карацю́ткіх (адуш.)
Т. карацю́ткім карацю́ткай
карацю́ткаю
карацю́ткім карацю́ткімі
М. карацю́ткім карацю́ткай карацю́ткім карацю́ткіх

Крыніцы: piskunou2012.

карача́ева-чэрке́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карача́ева-чэрке́скі карача́ева-чэрке́ская карача́ева-чэрке́скае карача́ева-чэрке́скія
Р. карача́ева-чэрке́скага карача́ева-чэрке́скай
карача́ева-чэрке́скае
карача́ева-чэрке́скага карача́ева-чэрке́скіх
Д. карача́ева-чэрке́скаму карача́ева-чэрке́скай карача́ева-чэрке́скаму карача́ева-чэрке́скім
В. карача́ева-чэрке́скі (неадуш.)
карача́ева-чэрке́скага (адуш.)
карача́ева-чэрке́скую карача́ева-чэрке́скае карача́ева-чэрке́скія (неадуш.)
карача́ева-чэрке́скіх (адуш.)
Т. карача́ева-чэрке́скім карача́ева-чэрке́скай
карача́ева-чэрке́скаю
карача́ева-чэрке́скім карача́ева-чэрке́скімі
М. карача́ева-чэрке́скім карача́ева-чэрке́скай карача́ева-чэрке́скім карача́ева-чэрке́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

карача́евец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карача́евец карача́еўцы
Р. карача́еўца карача́еўцаў
Д. карача́еўцу карача́еўцам
В. карача́еўца карача́еўцаў
Т. карача́еўцам карача́еўцамі
М. карача́еўцу карача́еўцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карача́еўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карача́еўка карача́еўкі
Р. карача́еўкі карача́евак
Д. карача́еўцы карача́еўкам
В. карача́еўку карача́евак
Т. карача́еўкай
карача́еўкаю
карача́еўкамі
М. карача́еўцы карача́еўках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карача́еўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карача́еўскі карача́еўская карача́еўскае карача́еўскія
Р. карача́еўскага карача́еўскай
карача́еўскае
карача́еўскага карача́еўскіх
Д. карача́еўскаму карача́еўскай карача́еўскаму карача́еўскім
В. карача́еўскі (неадуш.)
карача́еўскага (адуш.)
карача́еўскую карача́еўскае карача́еўскія (неадуш.)
карача́еўскіх (адуш.)
Т. карача́еўскім карача́еўскай
карача́еўскаю
карача́еўскім карача́еўскімі
М. карача́еўскім карача́еўскай карача́еўскім карача́еўскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.