селядцо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
селядцо́вы |
селядцо́вая |
селядцо́вае |
селядцо́выя |
| Р. |
селядцо́вага |
селядцо́вай селядцо́вае |
селядцо́вага |
селядцо́вых |
| Д. |
селядцо́ваму |
селядцо́вай |
селядцо́ваму |
селядцо́вым |
| В. |
селядцо́вы (неадуш.) селядцо́вага (адуш.) |
селядцо́вую |
селядцо́вае |
селядцо́выя (неадуш.) селядцо́вых (адуш.) |
| Т. |
селядцо́вым |
селядцо́вай селядцо́ваю |
селядцо́вым |
селядцо́вымі |
| М. |
селядцо́вым |
селядцо́вай |
селядцо́вым |
селядцо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селядцо́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
селядцо́выя |
| Р. |
селядцо́вых |
| Д. |
селядцо́вым |
| В. |
селядцо́вых |
| Т. |
селядцо́вымі |
| М. |
селядцо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
селядцо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядцо́ўка |
селядцо́ўкі |
| Р. |
селядцо́ўкі |
селядцо́вак |
| Д. |
селядцо́ўцы |
селядцо́ўкам |
| В. |
селядцо́ўку |
селядцо́ўкі |
| Т. |
селядцо́ўкай селядцо́ўкаю |
селядцо́ўкамі |
| М. |
селядцо́ўцы |
селядцо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
селязё́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
селязё́начны |
селязё́начная |
селязё́начнае |
селязё́начныя |
| Р. |
селязё́начнага |
селязё́начнай селязё́начнае |
селязё́начнага |
селязё́начных |
| Д. |
селязё́начнаму |
селязё́начнай |
селязё́начнаму |
селязё́начным |
| В. |
селязё́начны (неадуш.) селязё́начнага (адуш.) |
селязё́начную |
селязё́начнае |
селязё́начныя (неадуш.) селязё́начных (адуш.) |
| Т. |
селязё́начным |
селязё́начнай селязё́начнаю |
селязё́начным |
селязё́начнымі |
| М. |
селязё́начным |
селязё́начнай |
селязё́начным |
селязё́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селязё́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селязё́нка |
селязё́нкі |
| Р. |
селязё́нкі |
селязё́нак |
| Д. |
селязё́нцы |
селязё́нкам |
| В. |
селязё́нку |
селязё́нкі |
| Т. |
селязё́нкай селязё́нкаю |
селязё́нкамі |
| М. |
селязё́нцы |
селязё́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Селязні́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Селязні́ |
| Р. |
Селязнё́ў |
| Д. |
Селязня́м |
| В. |
Селязні́ |
| Т. |
Селязня́мі |
| М. |
Селязня́х |
Селякта́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Селякта́ |
| Р. |
Селякты́ |
| Д. |
Селякце́ |
| В. |
Селякту́ |
| Т. |
Селякто́й Селякто́ю |
| М. |
Селякце́ |
селяні́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селяні́н |
сяля́не селяні́ны |
| Р. |
селяні́на |
сяля́н |
| Д. |
селяні́ну |
сяля́нам |
| В. |
селяні́на |
сяля́н |
| Т. |
селяні́нам |
сяля́намі |
| М. |
селяні́не |
сяля́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селяпа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
селяпа́нне |
| Р. |
селяпа́ння |
| Д. |
селяпа́нню |
| В. |
селяпа́нне |
| Т. |
селяпа́ннем |
| М. |
селяпа́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.