прышчэ́пачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́пачка |
прышчэ́пачкі |
| Р. |
прышчэ́пачкі |
прышчэ́пачак |
| Д. |
прышчэ́пачцы |
прышчэ́пачкам |
| В. |
прышчэ́пачку |
прышчэ́пачкі |
| Т. |
прышчэ́пачкай прышчэ́пачкаю |
прышчэ́пачкамі |
| М. |
прышчэ́пачцы |
прышчэ́пачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́пачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́пачны |
прышчэ́пачная |
прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачныя |
| Р. |
прышчэ́пачнага |
прышчэ́пачнай прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачнага |
прышчэ́пачных |
| Д. |
прышчэ́пачнаму |
прышчэ́пачнай |
прышчэ́пачнаму |
прышчэ́пачным |
| В. |
прышчэ́пачны (неадуш.) прышчэ́пачнага (адуш.) |
прышчэ́пачную |
прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачныя (неадуш.) прышчэ́пачных (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнай прышчэ́пачнаю |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнымі |
| М. |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнай |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прышчэ́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прышчэ́пванне |
| Р. |
прышчэ́пвання |
| Д. |
прышчэ́пванню |
| В. |
прышчэ́пванне |
| Т. |
прышчэ́пваннем |
| М. |
прышчэ́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышчэ́пваюся |
прышчэ́пваемся |
| 2-я ас. |
прышчэ́пваешся |
прышчэ́пваецеся |
| 3-я ас. |
прышчэ́пваецца |
прышчэ́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прышчэ́пваўся |
прышчэ́пваліся |
| ж. |
прышчэ́пвалася |
| н. |
прышчэ́пвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышчэ́пвайся |
прышчэ́пвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прышчэ́пваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́пваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышчэ́пваю |
прышчэ́пваем |
| 2-я ас. |
прышчэ́пваеш |
прышчэ́пваеце |
| 3-я ас. |
прышчэ́пвае |
прышчэ́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прышчэ́пваў |
прышчэ́пвалі |
| ж. |
прышчэ́пвала |
| н. |
прышчэ́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышчэ́пвай |
прышчэ́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прышчэ́пваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́пка |
прышчэ́пкі |
| Р. |
прышчэ́пкі |
прышчэ́пак |
| Д. |
прышчэ́пцы |
прышчэ́пкам |
| В. |
прышчэ́пку |
прышчэ́пкі |
| Т. |
прышчэ́пкай прышчэ́пкаю |
прышчэ́пкамі |
| М. |
прышчэ́пцы |
прышчэ́пках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прышчэ́пкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́пкавы |
прышчэ́пкавая |
прышчэ́пкавае |
прышчэ́пкавыя |
| Р. |
прышчэ́пкавага |
прышчэ́пкавай прышчэ́пкавае |
прышчэ́пкавага |
прышчэ́пкавых |
| Д. |
прышчэ́пкаваму |
прышчэ́пкавай |
прышчэ́пкаваму |
прышчэ́пкавым |
| В. |
прышчэ́пкавы (неадуш.) прышчэ́пкавага (адуш.) |
прышчэ́пкавую |
прышчэ́пкавае |
прышчэ́пкавыя (неадуш.) прышчэ́пкавых (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́пкавым |
прышчэ́пкавай прышчэ́пкаваю |
прышчэ́пкавым |
прышчэ́пкавымі |
| М. |
прышчэ́пкавым |
прышчэ́пкавай |
прышчэ́пкавым |
прышчэ́пкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прышчэ́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́плены |
прышчэ́пленая |
прышчэ́пленае |
прышчэ́пленыя |
| Р. |
прышчэ́пленага |
прышчэ́пленай прышчэ́пленае |
прышчэ́пленага |
прышчэ́пленых |
| Д. |
прышчэ́пленаму |
прышчэ́пленай |
прышчэ́пленаму |
прышчэ́пленым |
| В. |
прышчэ́плены (неадуш.) прышчэ́пленага (адуш.) |
прышчэ́пленую |
прышчэ́пленае |
прышчэ́пленыя (неадуш.) прышчэ́пленых (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленай прышчэ́пленаю |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленымі |
| М. |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленай |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прышчэ́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́плены |
прышчэ́пленая |
прышчэ́пленае |
прышчэ́пленыя |
| Р. |
прышчэ́пленага |
прышчэ́пленай прышчэ́пленае |
прышчэ́пленага |
прышчэ́пленых |
| Д. |
прышчэ́пленаму |
прышчэ́пленай |
прышчэ́пленаму |
прышчэ́пленым |
| В. |
прышчэ́плены (неадуш.) прышчэ́пленага (адуш.) |
прышчэ́пленую |
прышчэ́пленае |
прышчэ́пленыя (неадуш.) прышчэ́пленых (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленай прышчэ́пленаю |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленымі |
| М. |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленай |
прышчэ́пленым |
прышчэ́пленых |
Кароткая форма: прышчэ́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прышчэ́пліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прышчэ́пліванне |
| Р. |
прышчэ́плівання |
| Д. |
прышчэ́пліванню |
| В. |
прышчэ́пліванне |
| Т. |
прышчэ́пліваннем |
| М. |
прышчэ́пліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.