Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карасі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. карасі́на
Р. карасі́ны
Д. карасі́не
В. карасі́ну
Т. карасі́най
карасі́наю
М. карасі́не

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Кара́сіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кара́сіна
Р. Кара́сіна
Д. Кара́сіну
В. Кара́сіна
Т. Кара́сінам
М. Кара́сіне

карасі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карасі́навы карасі́навая карасі́навае карасі́навыя
Р. карасі́навага карасі́навай
карасі́навае		 карасі́навага карасі́навых
Д. карасі́наваму карасі́навай карасі́наваму карасі́навым
В. карасі́навы (неадуш.)
карасі́навага (адуш.)		 карасі́навую карасі́навае карасі́навыя (неадуш.)
карасі́навых (адуш.)
Т. карасі́навым карасі́навай
карасі́наваю		 карасі́навым карасі́навымі
М. карасі́навым карасі́навай карасі́навым карасі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

карасі́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карасі́ны карасі́ная карасі́нае карасі́ныя
Р. карасі́нага карасі́най
карасі́нае		 карасі́нага карасі́ных
Д. карасі́наму карасі́най карасі́наму карасі́ным
В. карасі́ны (неадуш.)
карасі́нага (адуш.)		 карасі́ную карасі́нае карасі́ныя (неадуш.)
карасі́ных (адуш.)
Т. карасі́ным карасі́най
карасі́наю		 карасі́ным карасі́нымі
М. карасі́ным карасі́най карасі́ным карасі́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

карасі́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карасі́ны карасі́ная карасі́нае карасі́ныя
Р. карасі́нага карасі́най
карасі́нае		 карасі́нага карасі́ных
Д. карасі́наму карасі́най карасі́наму карасі́ным
В. карасі́ны (неадуш.)
карасі́нага (адуш.)		 карасі́ную карасі́нае карасі́ныя (неадуш.)
карасі́ных (адуш.)
Т. карасі́ным карасі́най
карасі́наю		 карасі́ным карасі́нымі
М. карасі́ным карасі́най карасі́ным карасі́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

кара́сканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кара́сканне
Р. кара́скання
Д. кара́сканню
В. кара́сканне
Т. кара́сканнем
М. кара́сканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кара́скацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кара́скаюся кара́скаемся
2-я ас. кара́скаешся кара́скаецеся
3-я ас. кара́скаецца кара́скаюцца
Прошлы час
м. кара́скаўся кара́скаліся
ж. кара́скалася
н. кара́скалася
Загадны лад
2-я ас. кара́скайся кара́скайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час кара́скаючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́скаць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кара́скаю кара́скаем
2-я ас. кара́скаеш кара́скаеце
3-я ас. кара́скае кара́скаюць
Прошлы час
м. кара́скаў кара́скалі
ж. кара́скала
н. кара́скала
Загадны лад
2-я ас. кара́скай кара́скайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кара́скаючы

Крыніцы: piskunou2012.

кара́сь

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кара́сь карасі́
Р. карася́ карасёў
Д. карасю́ карася́м
В. карася́ карасёў
Т. карасём карася́мі
М. карасі́ карася́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кара́т кара́ты
Р. кара́та кара́таў
Д. кара́ту кара́там
В. кара́т кара́ты
Т. кара́там кара́тамі
М. кара́це кара́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.