Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

карапо́дыум

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карапо́дыум
Р. карапо́дыуму
Д. карапо́дыуму
В. карапо́дыум
Т. карапо́дыумам
М. карапо́дыуме

Крыніцы: piskunou2012.

карапу́жыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карапу́жуся карапу́жымся
2-я ас. карапу́жышся карапу́жыцеся
3-я ас. карапу́жыцца карапу́жацца
Прошлы час
м. карапу́жыўся карапу́жыліся
ж. карапу́жылася
н. карапу́жылася
Загадны лад
2-я ас. карапу́жся карапу́жцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час карапу́жачыся

Крыніцы: piskunou2012.

карапу́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карапу́з карапу́зы
Р. карапу́за карапу́заў
Д. карапу́зу карапу́зам
В. карапу́за карапу́заў
Т. карапу́зам карапу́замі
М. карапу́зе карапу́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карапу́зік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карапу́зік карапу́зікі
Р. карапу́зіка карапу́зікаў
Д. карапу́зіку карапу́зікам
В. карапу́зіка карапу́зікаў
Т. карапу́зікам карапу́зікамі
М. карапу́зіку карапу́зіках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карапу́зіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. карапу́жуся карапу́зімся
2-я ас. карапу́зішся карапу́зіцеся
3-я ас. карапу́зіцца карапу́зяцца
Прошлы час
м. карапу́зіўся карапу́зіліся
ж. карапу́зілася
н. карапу́зілася
Загадны лад
2-я ас. карапу́зься карапу́зьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час карапу́зіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

кара́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кара́рскі кара́рская кара́рскае кара́рскія
Р. кара́рскага кара́рскай
кара́рскае		 кара́рскага кара́рскіх
Д. кара́рскаму кара́рскай кара́рскаму кара́рскім
В. кара́рскі (неадуш.)
кара́рскага (адуш.)		 кара́рскую кара́рскае кара́рскія (неадуш.)
кара́рскіх (адуш.)
Т. кара́рскім кара́рскай
кара́рскаю		 кара́рскім кара́рскімі
М. кара́рскім кара́рскай кара́рскім кара́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Кара́сеўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кара́сеўшчына
Р. Кара́сеўшчыны
Д. Кара́сеўшчыне
В. Кара́сеўшчыну
Т. Кара́сеўшчынай
Кара́сеўшчынаю
М. Кара́сеўшчыне

карасё́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карасё́вы карасё́вая карасё́вае карасё́выя
Р. карасё́вага карасё́вай
карасё́вае		 карасё́вага карасё́вых
Д. карасё́ваму карасё́вай карасё́ваму карасё́вым
В. карасё́вы (неадуш.)
карасё́вага (адуш.)		 карасё́вую карасё́вае карасё́выя (неадуш.)
карасё́вых (адуш.)
Т. карасё́вым карасё́вай
карасё́ваю		 карасё́вым карасё́вымі
М. карасё́вым карасё́вай карасё́вым карасё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карасі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карасі́
Р. Карасё́ў
Д. Карася́м
В. Карасі́
Т. Карася́мі
М. Карася́х

кара́сік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кара́сік кара́сікі
Р. кара́сіка кара́сікаў
Д. кара́сіку кара́сікам
В. кара́сіка кара́сікаў
Т. кара́сікам кара́сікамі
М. кара́сіку кара́сіках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.