каранты́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранты́шка |
каранты́шкі |
| Р. |
каранты́шкі |
каранты́шак |
| Д. |
каранты́шцы |
каранты́шкам |
| В. |
каранты́шку |
каранты́шак |
| Т. |
каранты́шкай каранты́шкаю |
каранты́шкамі |
| М. |
каранты́шцы |
каранты́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
каранці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранці́н |
каранці́ны |
| Р. |
каранці́ну |
каранці́наў |
| Д. |
каранці́ну |
каранці́нам |
| В. |
каранці́н |
каранці́ны |
| Т. |
каранці́нам |
каранці́намі |
| М. |
каранці́не |
каранці́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каранці́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каранці́нны |
каранці́нная |
каранці́ннае |
каранці́нныя |
| Р. |
каранці́ннага |
каранці́ннай каранці́ннае |
каранці́ннага |
каранці́нных |
| Д. |
каранці́ннаму |
каранці́ннай |
каранці́ннаму |
каранці́нным |
| В. |
каранці́нны (неадуш.) каранці́ннага (адуш.) |
каранці́нную |
каранці́ннае |
каранці́нныя (неадуш.) каранці́нных (адуш.) |
| Т. |
каранці́нным |
каранці́ннай каранці́ннаю |
каранці́нным |
каранці́ннымі |
| М. |
каранці́нным |
каранці́ннай |
каранці́нным |
каранці́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кара́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кара́ны |
| Р. |
Кара́н Кара́наў |
| Д. |
Кара́нам |
| В. |
Кара́ны |
| Т. |
Кара́намі |
| М. |
Кара́нах |
кара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кара́ны |
кара́ная |
кара́нае |
кара́ныя |
| Р. |
кара́нага |
кара́най кара́нае |
кара́нага |
кара́ных |
| Д. |
кара́наму |
кара́най |
кара́наму |
кара́ным |
| В. |
кара́ны (неадуш.) кара́нага (адуш.) |
кара́ную |
кара́нае |
кара́ныя (неадуш.) кара́ных (адуш.) |
| Т. |
кара́ным |
кара́най кара́наю |
кара́ным |
кара́нымі |
| М. |
кара́ным |
кара́най |
кара́ным |
кара́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
каранява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каранява́нне |
| Р. |
каранява́ння |
| Д. |
каранява́нню |
| В. |
каранява́нне |
| Т. |
каранява́ннем |
| М. |
каранява́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.