Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прышрубо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	прышрубо́ўваю	прышрубо́ўваем
2-я ас.	прышрубо́ўваеш	прышрубо́ўваеце
3-я ас.	прышрубо́ўвае	прышрубо́ўваюць
Прошлы час
м.	прышрубо́ўваў	прышрубо́ўвалі
ж.	прышрубо́ўвала
н.	прышрубо́ўвала
Загадны лад
2-я ас.	прышрубо́ўвай	прышрубо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	прышрубо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прышто́раны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прышто́раны	прышто́раная	прышто́ранае	прышто́раныя
Р.	прышто́ранага	прышто́ранай прышто́ранае	прышто́ранага	прышто́раных
Д.	прышто́ранаму	прышто́ранай	прышто́ранаму	прышто́раным
В.	прышто́раны (неадуш.) прышто́ранага (адуш.)	прышто́раную	прышто́ранае	прышто́раныя (неадуш.) прышто́раных (адуш.)
Т.	прышто́раным	прышто́ранай прышто́ранаю	прышто́раным	прышто́ранымі
М.	прышто́раным	прышто́ранай	прышто́раным	прышто́раных

Крыніцы: piskunou2012.

прышто́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прышто́раны	прышто́раная	прышто́ранае	прышто́раныя
Р.	прышто́ранага	прышто́ранай прышто́ранае	прышто́ранага	прышто́раных
Д.	прышто́ранаму	прышто́ранай	прышто́ранаму	прышто́раным
В.	прышто́раны (неадуш.) прышто́ранага (адуш.)	прышто́раную	прышто́ранае	прышто́раныя (неадуш.) прышто́раных (адуш.)
Т.	прышто́раным	прышто́ранай прышто́ранаю	прышто́раным	прышто́ранымі
М.	прышто́раным	прышто́ранай	прышто́раным	прышто́раных

Крыніцы: piskunou2012.

прыштукава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прыштукава́нне
Р.	прыштукава́ння
Д.	прыштукава́нню
В.	прыштукава́нне
Т.	прыштукава́ннем
М.	прыштукава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прыштукава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыштукава́ны	прыштукава́ная	прыштукава́нае	прыштукава́ныя
Р.	прыштукава́нага	прыштукава́най прыштукава́нае	прыштукава́нага	прыштукава́ных
Д.	прыштукава́наму	прыштукава́най	прыштукава́наму	прыштукава́ным
В.	прыштукава́ны (неадуш.) прыштукава́нага (адуш.)	прыштукава́ную	прыштукава́нае	прыштукава́ныя (неадуш.) прыштукава́ных (адуш.)
Т.	прыштукава́ным	прыштукава́най прыштукава́наю	прыштукава́ным	прыштукава́нымі
М.	прыштукава́ным	прыштукава́най	прыштукава́ным	прыштукава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыштукава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыштукава́ны	прыштукава́ная	прыштукава́нае	прыштукава́ныя
Р.	прыштукава́нага	прыштукава́най прыштукава́нае	прыштукава́нага	прыштукава́ных
Д.	прыштукава́наму	прыштукава́най	прыштукава́наму	прыштукава́ным
В.	прыштукава́ны (неадуш.) прыштукава́нага (адуш.)	прыштукава́ную	прыштукава́нае	прыштукава́ныя (неадуш.) прыштукава́ных (адуш.)
Т.	прыштукава́ным	прыштукава́най прыштукава́наю	прыштукава́ным	прыштукава́нымі
М.	прыштукава́ным	прыштукава́най	прыштукава́ным	прыштукава́ных

Кароткая форма: прыштукава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыштукава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыштуку́ю	прыштуку́ем
2-я ас.	прыштуку́еш	прыштуку́еце
3-я ас.	прыштуку́е	прыштуку́юць
Прошлы час
м.	прыштукава́ў	прыштукава́лі
ж.	прыштукава́ла
н.	прыштукава́ла
Загадны лад
2-я ас.	прыштуку́й	прыштуку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыштукава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыштуко́ваны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыштуко́ваны	прыштуко́ваная	прыштуко́ванае	прыштуко́ваныя
Р.	прыштуко́ванага	прыштуко́ванай прыштуко́ванае	прыштуко́ванага	прыштуко́ваных
Д.	прыштуко́ванаму	прыштуко́ванай	прыштуко́ванаму	прыштуко́ваным
В.	прыштуко́ваны прыштуко́ванага	прыштуко́ваную	прыштуко́ванае	прыштуко́ваныя прыштуко́ваных
Т.	прыштуко́ваным	прыштуко́ванай прыштуко́ванаю	прыштуко́ваным	прыштуко́ванымі
М.	прыштуко́ваным	прыштуко́ванай	прыштуко́ваным	прыштуко́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

прыштуко́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыштуко́ваны	прыштуко́ваная	прыштуко́ванае	прыштуко́ваныя
Р.	прыштуко́ванага	прыштуко́ванай прыштуко́ванае	прыштуко́ванага	прыштуко́ваных
Д.	прыштуко́ванаму	прыштуко́ванай	прыштуко́ванаму	прыштуко́ваным
В.	прыштуко́ваны прыштуко́ванага	прыштуко́ваную	прыштуко́ванае	прыштуко́ваныя прыштуко́ваных
Т.	прыштуко́ваным	прыштуко́ванай прыштуко́ванаю	прыштуко́ваным	прыштуко́ванымі
М.	прыштуко́ваным	прыштуко́ванай	прыштуко́ваным	прыштуко́ваных

Кароткая форма: прыштуко́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

прыштуко́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прыштуко́ўванне
Р.	прыштуко́ўвання
Д.	прыштуко́ўванню
В.	прыштуко́ўванне
Т.	прыштуко́ўваннем
М.	прыштуко́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)