гістары́зм
‘слова, якое выйшла з ужытку’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гістары́зм |
гістары́змы |
| Р. |
гістары́зма |
гістары́змаў |
| Д. |
гістары́зму |
гістары́змам |
| В. |
гістары́зм |
гістары́змы |
| Т. |
гістары́змам |
гістары́змамі |
| М. |
гістары́зме |
гістары́змах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гістары́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гістары́чка |
гістары́чкі |
| Р. |
гістары́чкі |
гістары́чак |
| Д. |
гістары́чцы |
гістары́чкам |
| В. |
гістары́чку |
гістары́чак |
| Т. |
гістары́чкай гістары́чкаю |
гістары́чкамі |
| М. |
гістары́чцы |
гістары́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
гістары́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| гістары́чна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
гістары́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гістары́чнасць |
| Р. |
гістары́чнасці |
| Д. |
гістары́чнасці |
| В. |
гістары́чнасць |
| Т. |
гістары́чнасцю |
| М. |
гістары́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гістары́чна-археалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гістары́чна-археалагі́чны |
гістары́чна-археалагі́чная |
гістары́чна-археалагі́чнае |
гістары́чна-археалагі́чныя |
| Р. |
гістары́чна-археалагі́чнага |
гістары́чна-археалагі́чнай гістары́чна-археалагі́чнае |
гістары́чна-археалагі́чнага |
гістары́чна-археалагі́чных |
| Д. |
гістары́чна-археалагі́чнаму |
гістары́чна-археалагі́чнай |
гістары́чна-археалагі́чнаму |
гістары́чна-археалагі́чным |
| В. |
гістары́чна-археалагі́чны (неадуш.) гістары́чна-археалагі́чнага (адуш.) |
гістары́чна-археалагі́чную |
гістары́чна-археалагі́чнае |
гістары́чна-археалагі́чныя (неадуш.) гістары́чна-археалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гістары́чна-археалагі́чным |
гістары́чна-археалагі́чнай гістары́чна-археалагі́чнаю |
гістары́чна-археалагі́чным |
гістары́чна-археалагі́чнымі |
| М. |
гістары́чна-археалагі́чным |
гістары́чна-археалагі́чнай |
гістары́чна-археалагі́чным |
гістары́чна-археалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
гістары́чна-дакумента́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гістары́чна-дакумента́льны |
гістары́чна-дакумента́льная |
гістары́чна-дакумента́льнае |
гістары́чна-дакумента́льныя |
| Р. |
гістары́чна-дакумента́льнага |
гістары́чна-дакумента́льнай гістары́чна-дакумента́льнае |
гістары́чна-дакумента́льнага |
гістары́чна-дакумента́льных |
| Д. |
гістары́чна-дакумента́льнаму |
гістары́чна-дакумента́льнай |
гістары́чна-дакумента́льнаму |
гістары́чна-дакумента́льным |
| В. |
гістары́чна-дакумента́льны (неадуш.) гістары́чна-дакумента́льнага (адуш.) |
гістары́чна-дакумента́льную |
гістары́чна-дакумента́льнае |
гістары́чна-дакумента́льныя (неадуш.) гістары́чна-дакумента́льных (адуш.) |
| Т. |
гістары́чна-дакумента́льным |
гістары́чна-дакумента́льнай гістары́чна-дакумента́льнаю |
гістары́чна-дакумента́льным |
гістары́чна-дакумента́льнымі |
| М. |
гістары́чна-дакумента́льным |
гістары́чна-дакумента́льнай |
гістары́чна-дакумента́льным |
гістары́чна-дакумента́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.