карана́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карана́сты |
карана́стая |
карана́стае |
карана́стыя |
| Р. |
карана́стага |
карана́стай карана́стае |
карана́стага |
карана́стых |
| Д. |
карана́стаму |
карана́стай |
карана́стаму |
карана́стым |
| В. |
карана́сты (неадуш.) карана́стага (адуш.) |
карана́стую |
карана́стае |
карана́стыя (неадуш.) карана́стых (адуш.) |
| Т. |
карана́стым |
карана́стай карана́стаю |
карана́стым |
карана́стымі |
| М. |
карана́стым |
карана́стай |
карана́стым |
карана́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каранацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каранацы́йны |
каранацы́йная |
каранацы́йнае |
каранацы́йныя |
| Р. |
каранацы́йнага |
каранацы́йнай каранацы́йнае |
каранацы́йнага |
каранацы́йных |
| Д. |
каранацы́йнаму |
каранацы́йнай |
каранацы́йнаму |
каранацы́йным |
| В. |
каранацы́йны (неадуш.) каранацы́йнага (адуш.) |
каранацы́йную |
каранацы́йнае |
каранацы́йныя (неадуш.) каранацы́йных (адуш.) |
| Т. |
каранацы́йным |
каранацы́йнай каранацы́йнаю |
каранацы́йным |
каранацы́йнымі |
| М. |
каранацы́йным |
каранацы́йнай |
каранацы́йным |
каранацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карана́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карана́цыя |
карана́цыі |
| Р. |
карана́цыі |
карана́цый |
| Д. |
карана́цыі |
карана́цыям |
| В. |
карана́цыю |
карана́цыі |
| Т. |
карана́цыяй карана́цыяю |
карана́цыямі |
| М. |
карана́цыі |
карана́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каранда́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранда́ш |
карандашы́ |
| Р. |
карандаша́ |
карандашо́ў |
| Д. |
карандашу́ |
карандаша́м |
| В. |
каранда́ш |
карандашы́ |
| Т. |
карандашо́м |
карандаша́мі |
| М. |
карандашы́ |
карандаша́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каранда́шны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каранда́шны |
каранда́шная |
каранда́шнае |
каранда́шныя |
| Р. |
каранда́шнага |
каранда́шнай каранда́шнае |
каранда́шнага |
каранда́шных |
| Д. |
каранда́шнаму |
каранда́шнай |
каранда́шнаму |
каранда́шным |
| В. |
каранда́шны (неадуш.) каранда́шнага (адуш.) |
каранда́шную |
каранда́шнае |
каранда́шныя (неадуш.) каранда́шных (адуш.) |
| Т. |
каранда́шным |
каранда́шнай каранда́шнаю |
каранда́шным |
каранда́шнымі |
| М. |
каранда́шным |
каранда́шнай |
каранда́шным |
каранда́шных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кара́ндашы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кара́ндашы |
| Р. |
Кара́ндашаў |
| Д. |
Кара́ндашам |
| В. |
Кара́ндашы |
| Т. |
Кара́ндашамі |
| М. |
Кара́ндашах |
каранда́шык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранда́шык |
каранда́шыкі |
| Р. |
каранда́шыка |
каранда́шыкаў |
| Д. |
каранда́шыку |
каранда́шыкам |
| В. |
каранда́шык |
каранда́шыкі |
| Т. |
каранда́шыкам |
каранда́шыкамі |
| М. |
каранда́шыку |
каранда́шыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.